«ουκ εμού, αλλά του λόγου ακούσαντες σοφόν έστιν Έν πάντα είναι»


1.7.3.3 Η έννοια της ασκητικής στον Καζαντζάκη είναι πολύ διαφορετική από αυτήν στις Αβρααμικές θρησκείες



Μεταξύ 4 Δεκεμβρίου 1922 και 20 Ιανουαρίου 1923, ο Νίκος Καζαντζάκης στέλνει ένα γράμμα στη Γαλάτεια: «Γράφω τώρα την Ασκητική, ένα βιβλίο mytique, όπου διαγράφω τη μέθοδο ν’ ανέβει η ψυχή από κύκλο σε κύκλο ωσότου φτάσει στην ανώτατη Επαφή. Είναι πέντε κύκλοι: Εγώ, ανθρωπότητα, Γης, Σύμπαντο, Θεός. Πώς ν’ ανέβουμε όλα τούτα τα σκαλοπάτια κι όταν φτάσομε στο ανώτατο να ζήσομε όλους τους προηγούμενους κύκλους.».

Στο έργο βλέπουμε ότι ανάμεσα στο «Εγώ» και την «ανθρωπότητα» υπάρχει άλλο ένα σκαλοπάτι. 

Είναι η  ράτσα.

“Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους πρόγονους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει.”        


Η έκδοση της "Ασκητικής" το 1927 στην Αθήνα προκάλεσε μεγάλο σάλο. Ο συγγραφέας ένιωσε πως λίγοι την κατάλαβαν. Στα τέλη τού έτους έγραψε στην Ελένη του: «Η "Ασκητική" είναι μια φοβερή, αιματερή κραυγή, που θ' ακουστεί μετά το θάνατό μου. Τώρα οι άνθρωποι καταλαβαίνουν μονάχα την ποιητική φόρμα. Μα μέσα στις παρομοίωσες αυτές και στις λυρικές φράσες αναπηδά φλογερή, πάνοπλη, πέρα από απελπισία κι ελπίδα, η μελλούμενη όψη τού Θεού».


Το 1930, ο Νίκος Καζαντζάκης και ο Δημήτρης Γληνός παραπέμπονται σε δίκη, ο πρώτος γιατί έγραψε το «ασεβέστατο» αυτό βιβλίο και ο δεύτερος γιατί δημοσίευσε στο περιοδικό του την «άθεη παλιοφυλλάδα» Ασκητική. Η δίκη τελικά δεν έγινε, αλλά η εκκρεμότητά της βάραινε πάνω από τα κεφάλια τους για τέσσερα χρόνια.

ΔΕ ΖΥΓΙΑΖΩ, ΔΕ ΜΕΤΡΩ, ΔΕ ΒΟΛΕΥΟΜΑΙ! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι. Ρωτώ, ξαναρωτώ χτυπώντας το χάος: Ποιος μας φυτεύει στη γης ετούτη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια; Ποιος μας ξεριζώνει από τη γης ετούτη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια; ΝΑΙ, ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ, δεν είναι ο άνθρωπος. Έζησε χωρίς αυτά, θα ζήσει χωρίς αυτά. Είναι σπίθες εφήμερες της βίαιης περιστροφής της.

ΝΑ ‘ΣΑΙ ΑΝΗΣΥΧΟΣ, ΑΦΧΑΡΙΣΤΗΤΟΣ, ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΣ ΠΑΝΤΑ. Όταν μια συνήθεια καταντήσει βολική, να τη συντρίβεις. Η μεγαλύτερη αμαρτία είναι η ευχαρίστηση. 

Ν’ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω. Ν’ αγαπάς τον καθένα ανάλογα με τη συνεισφορά του στον αγώνα. Μη ζητάς φίλους. Να ζητάς συντρόφους! 

ΠΟΥ ΠΑΜΕ; ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ; Προς τι όλη τούτη η μάχη; Σώπα! Οι πολεμιστές ποτέ δε ρωτούνε! 

ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΕΥΤΥΧΙΑ; Να ζεις όλες τις δυστυχίες. Τι θα πει φως; Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια.



Ο Καζαντζάκης έγραψε στην Ελένη: «Η "Ασκητική" είναι μια φοβερή, αιματερή κραυγή, που θ' ακουστεί μετά το θάνατό μου. Τώρα οι άνθρωποι καταλαβαίνουν μονάχα την ποιητική φόρμα. Μα μέσα στις παρομοίωσες αυτές και στις λυρικές φράσες αναπηδά φλογερή, πάνοπλη, πέρα από απελπισία κι ελπίδα, η μελλούμενη όψη τού Θεού».

Tα ηθικά καθήκοντα του ανθρώπου ξεκινούν πρώτα απέναντι στον εαυτό-του: καταρχάς, αυτοπειθαρχία ώστε ο νους να μπορέσει να ελέγξει τις δυνάμεις-του και να επιβάλει τη θέλησή-του στην ύλη. Το δεύτερο χρέος ξεκινά από την επιταγή ο νους να αφήσει την καρδιά να δει πέρα από τα φαινόμενα και να φτάσει στην Ουσία. Το μεγάλο αίτημα είναι ο καθένας να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί για να σώσει τον κόσμο. Μια φωνή μέσα του τον καλεί να μην βολευτεί, να μην μουλιάσει στο νερό της συνήθειας, αλλά να ζωστεί τ’ άρματα και να πάρει την ανηφόρα, δηλαδή τον δύσκολο δρόμο.

 Ευθύνη και αγώνας. Ο αγώνας όμως δεν είναι προσωπικός. Εκφράζει τους προγόνους, την Φυλή, την Παράδοση, την Ιστορία, τον Άνθρωπο , την Γη και κάθε μορφή Ζωής πάνω σε αυτήν, το Σύμπαν και αποτελεί ένα είδος διαθήκης με τον Θεό. Όλα αυτά μαζί ταυτόχρονα και τίποτα λιγότερο.

Για χιλιάδες χρόνια και μέχρι και έναν  αιώνα πριν τούτη  η σκέψη έδειχνε να συναρπάζει και να ενθουσιάζει τον άνθρωπο και είτε ανοιχτά είτε ενδόμυχα τολμούσε να αναφέρεται σε αυτή παρά τα δόγματα και προκαταλήψεις , (θρησκευτικά πολιτικά κλπ) του καθενός.

Στην  εποχή του απόλυτου υλιστικού και πνευματικού εκφυλισμού που ζούμε , κατώτερα δόγματα , έστω και προσωρινά έχουνε επικρατήσει.

 «Ανθρωπισμός» χωρίς την Φυλή, την Παράδοση, την Ζωντανή Φύση , το ίδιο το Ζωντανό Σύμπαν και τον Θεό , που καταργεί και ισοπεδώνει την ατομική διαφορετικότητα και την εθνικη ταυτότητα για να γίνουν όλοι "ίσοι" μεταξύ τους, δεν είναι αληθινός ανθρωπισμός μα ένα τερατούργημα που εκφράζεται σήμερα από το νεοεποχίτικο συνοθύλευμα κάθε είδους πολλαπλές εκφράσεις του ίδιου ψευτοπροοδευτισμού , «αριστερών» «αναρχικών» «φιλελευθέρων»  ή όλα αυτά μαζί ταυτόχρονα.

«Εθνοφυλετισμός» χωρίς τον Άνθρωπο , την Ζωντανή Φύση ,  την αυθεντική Παράδοση και το Σύμπαν δεν είναι αληθινος εθνοφυλετισμός, μα ένα τερατούργημα. Είναι η  ακροδεξιά του ηθικού και πνευματικού προλεταριάτου του μίσους και της παρακμής, που εκφράζει  σήμερα την αντίθεση-αντανάκλαση των παραπάνω «ανθρωπιστών»  όπως και οι «ανθρωπιστές» την αντίθεση –αντανάκλαση αυτής της προλεταριακής  (στο ύφος, το  ήθος, το μίσος και τον λαϊκισμό μόνο -όχι όμως και στην υπεράσπιση των φτωχών και αδικημένων) νεομπολσεβίκικης ακροδεξιάς.


Στην πραγματικότητα  τα δυο αυτά δίδυμα τέρατα και δίδυμα αδέλφια δεν είναι δυο αντίθετοι πόλοι όπως νομίζουν αρκετοί, μα ένα ενιαίο δίπολο «εχθρών» με την ίδια κοινή όμως ρίζα , μήτρα και βαθύτερη ανουσιότητα . Είναι ο δογματισμός , ο «ανθρωποκεντρικός» εγωισμός , ο μεσσιανισμός, η γραμμικότητα, η απληστία για κυριαρχία πάνω στην Φύση και το μίσος των μονοθεϊστικών «ανθρωποκεντρικών» Αβρααμικών θρησκειών, εκφυλισμένα και μεταμοντερνισμένα, προσαρμοσμένα στην εποχή του εκφυλισμού και του υλισμού, εμφανιζόμενα ως πολυπρόσωπη πολιτική θέση και αντίθεση.

Και τέλος "Οικολογία" που ασχολείται μόνο με την διάσωση κάποιων μεμονωμένων ειδών χελώνας, αρκούδας και φώκιας, αλλά αγνοεί όλα τα υπόλοιπα είδη ζωής που εξαφανίζονται συνεχώς από τον πλανήτη καθώς και την εξαφάνιση παραδόσεων, γλωσσών , φυλών και εθνοτήτων δεν είναι οικολογία αλλά μονάχα  ένας ακόμα τρόπος που έχει βρει ο εγωιστής αυτοκαταστροφικός άνθρωπος να μειώνει τις τύψεις του για την ζημιά που προκαλεί στην Φυσική Τάξη πάνω στην Γη.

1.7.3.2. Φυλετικές διακρίσεις, αντιοικολογία και μίσος στον Χριστιανισμό.

Φυλετικές διακρίσεις εναντίον του Ιησού Χριστού από τις επίσημες Χριστιανικές εκκλησίες


Υπάρχουν πολλές και διάφορες «εναλλακτικές» θεωρίες για την καταγωγή της μητέρας και του πατέρα του Ιησού.

Σύμφωνα όμως με την Καινή Διαθήκη σύμφωνα και την επίσημη εκδοχή των Χριστανικών εκκλησιών περι «παρθενογεννέσεως», η καταγωγή του Ιησού είναι Σημιτική.

Γράψει ο Γ. Δ. Μεταλληνός (πηγή περιοδικό «Ρεσάλτο»)


Η Παναγία υπήρξε Εβραία στην πίστη και Ισραηλίτισσα στην καταγωγή έστω και αν έζησε στην «Γαλιλαία των Εθνών» διότι:

α) Το όνομά της ΜΑΡΙΑ-ΜΑΡΙΑΜ-ΜΥΡΙΑΜ είναι καθαρά εβραϊκό. Αν δεν καταγόταν από Εβραίους γονείς και ήταν προσήλυτη στον Ιουδαϊσμό θα έφερε ελληνικό όνομα. Στο Λουκ. Ι, 27 αναφέρεται ρητά, ότι ήταν «εξ οίκου Δαβίδ», δηλαδή από την φυλή του Ιούδα (πρβλ. Λουκ. Ι, 32. 69 και Ρωμ. Ι,3). Μέχρι σήμερα στους Εβραίους η μητέρα ορίζει την καταγωγή και ο πατέρας το όνομα Μπεν, δηλαδή γιος του Τάδε. Π.χ. Μπεν Γκουριόν = /Γιός του Γκουριόν.

β) Οι γονείς της Παναγίας έχουν και αυτοί καθαρά εβραϊκά ονόματα και ήσαν μάλλον Ιεροσολυμίτες. Τα ονόματά τους (Ιωακείμ και Άννα) παραδόθησαν από το (μη κανονικό, αλλά με πολλά αυθεντικά ιστορικά στοιχεία) «Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου» και δεν αμφισβητήθηκαν ποτέ στην αρχαιότητα.

γ) Ανατράφηκε στον χώρο του εβραϊκού Ναού, όπου την είχαν «τάξει» οι γέροντες γονείς της.

δ) Εξαδέλφη της ήταν η Ελισάβετ, μητέρα του Προδρόμου, καθαρά Εβραία «εξ οίκου Ααρών» (Λουκ. Ι, 5).

ε) Ο Ιωσήφ, ως πιστός Ιουδαίος («εξ οίκου Δαβίδ»/Ιούδα) δεν μπορούσε να μνηστευθεί εθνική γυναίκα, άρα και Ελληνίδα.

στ) Αν δεν ήταν Εβραία, δεν θα μπορούσε ποτέ να πει το «Ιδού, η δούλη Κυρίου», δηλαδή του Γιαχβέ.

ζ) Ο ύμνος της Μαρίας στο Λουκ. Ι, 46 επ. (τα Μεγαλυνάρια) πηγάζει από την Παλαιά Διαθήκη, που γνώριζε και διάβαζε η Μαρία.

η) Ως πιστή Εβραία η Μαρία «καθαρίζεται» στον Ναό των Ιεροσολύμων (Λουκ., 2, 22 επ.).

θ) Το ίδιο επιβεβαιώνουν και οι επισκέψεις της Μαρίας στον Ναό, στα Ιεροσόλυμα, για τον εορτασμό του (εβραϊκού) Πάσχα. Τον δωδεκαετή Ιησού αναζήτησε στον Ναό (Λουκ. 2, 40 επ.).

ι) Παρευρίσκεται στον γάμο της Κανά, σε περιβάλλον συγγενών της ή γνωστών, αλλά ομοπίστων της.
ια) Εβραϊκό είναι και το όνομα Ναζαρέτ. Οι Εβραίοι ήσαν μειοψηφία στην Γαλιλαία, αλλά συμπαγής και δυναμική. Ο «ζηλωτισμός» τους (κατά των εθνικών) από εκεί ξεκίνησε. Ο Ιωσήφ και η Μαρία ήσαν εσωτερικοί μετανάστες στην Γαλιλαία, η προέλευσή τους όμως ήταν από την Ιουδαία. Πήγαν στην Γαλιλαία, διότι εκεί υπήρχε μεγαλύτερη δυνατότητα ευρέσεως εργασίας.

ιβ) Σημαντικό μάλιστα είναι, ότι η ραβινική φιλολογία (το Ταλμούδ), που εξέμεσε τις μεγαλύτερες ύβρεις κατά της Παναγίας και του Ιησού Χριστού, δέχεται την Μαρία ως Εβραία.

ιγ) Αλλά και το Κοράνιο δέχεται την Μαρία Εβραία. Ουδείς στους αρχαίους αιώνες διανοήθηκε ποτέ, ότι η Μαρία δεν ήταν Εβραία, αλλά άλλης καταγωγής, εν προκειμένω ελληνικής. Απουσιάζει τελείως κάθε (σοβαρή και αξιόπιστη) σχετική μαρτυρία.

Με βάση αυτές τις θεωρήσεις οι Χριστιανικές παραδόσεις θα έπρεπε να εικονογραφούν τον Ιησού με φυλετικά χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά που ισχυρίζονται ότι  είναι και η καταγωγή του.

Η εικονογράφηση του Ιησού ως ενός ανοιχτόχρωμου λευκού ανθρώπου αποτελεί ανίερη ασέβεια προς το πρόσωπο και την καταγωγή του Ιησού και μάλιστα ακραία μορφή φυλετικών διακρίσεων.

Oι ίδιες εκκλησίες που από την μια πλευρά όταν μιλούν για την αντικατάσταση του πληθυσμού της Ευρώπης με φτηνά εργατικά χέρια της Αφρικής και της Ασίας πρωτοστατούν στην στήριξη της σύγχρονης δουλείας και εκμετάλλευσης στο όνομα του «αντιρατσισμού και της αγάπης» και από την άλλη πλευρά αλλάζουν το χρώμα δέρματος και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του Ιησού σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό φυλετικό τύπο ώστε να φαίνεται ποιο οικείος στους πιστούς τους οποίους εκμεταλλεύονται και εξουσιάζουν!

Χρησιμοποιώντας πρωτοποριακές ιατροδικαστικές μεθόδους και έχοντας ως βάση τρία κρανία που ανακαλύφθηκαν στο παρελθόν από Ισραηλινούς επιστήμονες, τα οποία ανήκαν σε μέλη της σημιτικής φυλής που έζησαν την ίδια εποχή με τον Ιησού, ο Δρ. Richard Neeves μαζί με ομάδα επιστημόνων δημιούργησαν ένα πορτραίτο του Ιησού που δεν μοιάζει στο παραμικρό σχεδόν με αυτό που  ζωγραφίζουν οι Χριστιανικές εκκλησίες.

Ο Neeves ο οποίος διετέλεσε στο παρελθόν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ χρησιμοποίησε τεχνικές της εγκληματικής ανθρωπολογίας, πληροφορίες από τη Βίβλο και εξέτασε με μεγάλη λεπτομέρεια τα δείγματα των κρανίων των μελών της σημιτικής φυλής για να δημιουργήσει αρχικά μια τρισδιάστατη απεικόνιση του κρανίου του και να δουλέψει στις λεπτομέρειες πριν τελικά καταλήξει στη συγκεκριμένη απεικόνιση του Ιησού.




Μετά από όλα αυτά τα επιστημονικά δεδομένα, δημιουργήθηκαν κάποιες πιο ρεαλιστικές απεικονίσεις του Ιησού και της μητέρας του, που σέβονται την καταγωγή και την φυλετική τους ταυτότητα του Ιησού όπως την αποδίδει η Καινή Διαθήκη. Δυστυχώς η επίσημες εκκλησίες συνεχίζουν να μην σέβονται την Σημιτική καταγωγή του Ιησού εκφράζοντας έντονη ξενοφοβία , ρατσισμό και ασέβεια απέναντι στον ιδιο τους τον Ιδρυτή  τον οποίον μας καλουν να τον προσκυνήσουμε ως "Υιό του Θεού" συνεχίζουν να τον απεικονίζουν ως λευκό Ινδοευρωπαίο και όχι ως μελαμψό Σημίτη!  






Φυλετικές , εθνικές και θρησκευτικές διακρίσεις και προσβολές από τον ίδιο τον Ιησού!


Μαρκ. 7,25         ἀκούσασα γὰρ γυνὴ περὶ αὐτοῦ, ἧς εἶχε τὸ θυγάτριον αὐτῆς πνεῦμα ἀκάθαρτον, ἐλθοῦσα προσέπεσε πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ· 
Μαρκ. 7,26         ἡ δὲ γυνὴ ἦν Ἑλληνίς, Συροφοινίκισσα τῷ γένει· καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα τὸ δαιμόνιον ἐκβάλῃ ἐκ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς. 
Μαρκ. 7,27         ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ· ἄφες πρῶτον χορτασθῆναι τὰ τέκνα· οὐ γάρ ἐστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ τοῖς κυναρίοις βαλεῖν. 
Μαρκ. 7, Μαρκ. 7,28         ἡ δὲ ἀπεκρίθη καὶ λέγει αὐτῷ· ναί, Κύριε· καὶ τὰ κυνάρια ὑποκάτω τῆς τραπέζης ἐσθίουσιν ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν παιδίων. 
Μαρκ. 7,28               Μαρκ. 7,29         καὶ εἶπεν αὐτῇ· διὰ τοῦτον τὸν λόγον ὕπαγε· ἐξελήλυθε τὸ δαιμόνιον ἐκ τῆς θυγατρός σου. 
Μαρκ. 7,30         καὶ ἀπελθοῦσα εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς εὗρε τὸ παιδίον βεβλημένον ἐπὶ τὴν κλίνην καὶ τὸ δαιμόνιον ἐξεληλυθός.

           Διότι όταν ήκουσε δι' αυτόν μία γυναίκα, της οποίας η μικρά κόρη είχε πονηρόν πνεύμα, ήλθε και έπεσε γονατιστή εμπρός εις τα πόδια του. Αυτή δε η γυναίκα ήτο κατά την μόρφωσιν και την θρησκείαν Ελληνίδα, κατά δε την καταγωγήν και την πατρίδα Συροφοινίκισσα. Και παρακαλούσε αυτόν να διώξη το δαιμόνιον από την θυγατέρα         Ο δε Ιησούς της είπε  “άφησε πρώτα να χορτασθούν τα τέκνα του Θεού, δηλαδή οι Ισραηλίται, διότι δεν είναι ορθόν να πάρη κανείς το ψωμί των παιδιών και να το ρίξη εις τα σκυλάκια. Εκείνη δε απεκρίθη και του είπε “ναι, Κυριε, εγώ είμαι πράγματι σαν τα σκυλάκια  αλλά και τα σκυλάκια, κάτω από το τραπέζι του φαγητού, τρώγουν από τα ψίχουλα των παιδιών”.    Και είπεν εις αυτήν “δι' αυτόν τον λόγον, που είπες, πήγαινε στο καλό, το δαιμόνιον έχει πλέον βγη από την θυγατέρα σου”.      Και όταν αυτή επήγε στο σπίτι της, ευρήκε την θυγατέρα της ήσυχη στο κρεββάτι, και το δαιμόνιον πλέον να έχη βγη.

Ματθ. 15,22   καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἐκραύγασεν αὐτῷ λέγουσα· ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυΐδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται. 
         
Mατθ. 15,23       ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες· ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν. 
Ματθ. 15,24       ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ. 

 Ματθ. 15,25       ἡ δὲ ἐλθοῦσα προσεκύνησεν αὐτῷ λέγουσα· Κύριε, βοήθει μοι. 
Ματθ. 15 ,26      ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις. 
Ματθ. 15,27       ἡ δὲ εἶπε· ναί, Κύριε· καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψυχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν. 
Ματθ. 15,28       τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ· ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης. 

   Και ιδού μία γυναίκα Χαναναία, εβγήκε από τα όρια της περιοχής εκείνης και με μεγάλην κραυγήν του έλεγεν  “ελέησέ με, Κυριε υιέ του Δαυΐδ  η κόρη μου βασανίζεται από δαιμόνιον”.       Εκείνος δε δεν της είπε ούτε μίαν λέξιν εις απάντησιν. Προσήλθαν προς αυτόν οι μαθηταί του και τον παρακαλούσαν, λέγοντες  “άκουσε την παράκλησίν της, λυπήσου την, κάμε της αυτό που με τόσον σπαραγμόν σου ζητεί, και άφησέ την να φύγη, διότι μας ακολουθεί από κοντά και κράζει. Εκείνος απήντησε  “δεν έχω σταλή παρά μόνον για τα χαμένα πρόβατα του Ισραηλιτικού λαού”.     Αυτή δε ήλθε τότε εμπρός στον Ιησούν, εγονάτισε με ευλάβειαν και είπε “Κυριε, βοήθησέ με”.  Εκείνος απήντησε και είπε “δεν είναι καλόν να πάρη κανείς το ψωμί από τα τέκνα του και να το ρίψη εις τα σκυλάκια”.    Εκείνη δε είπε  “ναι, Κυριε, σωστό είναι αυτό• αλλά και τα σκυλάκια τρώγουν από τα ψίχουλα, που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων των”. Οταν δε ο Ιησούς  είπε  “ω γύναι, μεγάλη είναι η πίστις σου! Ας γίνη προς χάριν σου, όπως ακριβώς θέλεις”. Και εθεραπεύθη η κόρη της από την στιγμήν εκείνην. 


Η συμπεριφορά του «υιού του θεού» στο περιστατικό αυτό είναι σαφέστατη: Θεωρεί τους φορείς του Ελληνικού πολιτισμού ως σκυλιά που δεν αξίζει να τρώνε ούτε τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων τους, των Iσραηλιτών!

 Οι μαθητές ζητούσαν από την Ιησού να κάνει την θεραπεία όχι από «αγάπη» αλλά για να ξεφορτωθούν την ενοχλητική γυναίκα!  Ή πρώτη αντίδρασή του Ιησού επίσης ήταν να αρνηθεί την θεραπεία. Η θεραπευτική δεινότητα του Ιησού ήταν τελικά ένα όπως ένα καρβέλι ψωμί, δηλαδή περιορισμένο σε ποσότητα και όταν παρείχε μερικά ψίχουλα σε κάποιον αλλόφυλο αυτό σήμαινε ότι τα στερούσε από τα «χαμένα πρόβατα του Ισραήλ»;

     Στις «Πράξεις» επίσης (κα΄28-29) διαβάζουμε ακόμα ένα απόσπασμα για τους έλληνες: 

«τι τε κα λληνας εσήγαγεν ες τ ερν κα κεκοίνωκε τν γιον τόπον τοτον·»

Δηλαδή:

«Μέχρι και έλληνες έβαλε μέσα στο ιερό και μόλυνε τον άγιο τούτο τόπο».


Ο Ιησούς χωρίς κανένα σεβασμό απέναντι στους Φυσικούς νόμους και την Οικολογία.


Μαρκ. 11,12       Καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξελθόντων αὐτῶν ἀπὸ Βηθανίας ἐπείνασε·
Μαρκ. 11,12              Και την αυριανήν ημέραν, αφού είχαν βγη από την Βηθανίαν, δια να επιστρέψουν εις Ιρουσαλήμ, ο Κυριος επείνασε. 
Μαρκ. 11,13       καὶ ἰδὼν συκῆν ἀπὸ μακρόθεν ἔχουσαν φύλλα, ἦλθεν εἰ ἄρα τι εὑρήσει ἐν αὐτῇ· καὶ ἐλθὼν ἐπ᾿ αὐτὴν οὐδὲν εὗρεν εἰ μὴ φύλλα· οὐ γὰρ ἦν καιρὸς σύκων. 
Μαρκ. 11,13              Καθώς δε από μακρυά είδε μια συκιά γεμάτη φύλλα, ήλθε μήπως τυχόν και εύρη κανένα καρπόν εις αυτήν. Οταν όμως ήλθε κοντά της, δεν ευρήκε τίποτε παρά μόνον φύλλα, διότι δεν ήτο ο καιρός των σύκων. 
Μαρκ. 11,14       καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῇ· μηκέτι ἐκ σοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μηδεὶς καρπὸν φάγοι. καὶ ἤκουον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ. 
Μαρκ. 11,14              Και με έντονον ύφος είπεν εις αυτήν· “ποτέ πλέον στον αιώνα τον άπαντα να μη φάγη κανείς καρπόν από σένα”. Και οι μαθηταί του ήκουσαν αυτά.

Σημείωση: Ο Ιησούς  θα μπορούσε να πει αυτό που ήθελε στους μαθητές του ως μια παραβολή σεβόμενος το περιβάλλον και την ζωή του φυτού αντί να καταραστεί και να ξεράνει την συκιά επειδή δεν είχε σύκα σε μια εποχή που δεν έπρεπε να έχει σύκα.



Ο Ιησούς ως κήρυκας του μίσους
    Ο Ιησούς δεν το απέκρυψε, ότι σκοπός του ήταν να σπείρει το διχασμό και την διχόνοια ανάμεσα στους ανθρώπους:

 «Νομίζετε ότι ήλθα για να επιβάλλω αναγκαστική ομόνοια μεταξύ των ανθρώπων; Κάθε άλλο. Σας βεβαιώνω, ότι ο ερχομός μου θα φέρει διαιρέσεις. Από τώρα και στο εξής μια οικογένεια με πέντε μέλη θα χωριστεί σε δύο παρατάξεις: Τρείς εναντίον δύο και δύο εναντίον τριών. Ο πατέρας θα είναι αντίθετος με τον γιο του κι ο γιος με τον πατέρα του. Η μάνα με την κόρη της. Η πεθερά με τη νύφη της κι η νύφη με την πεθερά της» («κατά Λουκά» ιβ΄51-53).
    

 «Μη νομίσετε ότι ήλθα να βάλω ειρήνη στη Γή. Δεν ήλθα να βάλω ειρήνη, αλλά μάχαιρα. Γιατί ήλθα για να διχάσω τον άνθρωπο από τον πατέρα του και την κόρη από τη μάνα και τη νύφη από την πεθερά της».  Ματθαίος (ι΄34-38):

«Εάν κάποιος έρχεται προς τα μένα και δεν μισεί τον πατέρα του και την μητέρα του και τη γυναίκα και τα παιδιά και τους αδελφούς και τις αδελφές, ακόμα και την ψυχή του (φαντασθείτε: να μισήσετε και την ίδια σας την ψυχή!), δεν γίνεται να είναι μαθητής μου» («κατά Λουκά» ιδ΄26). 



Η εικόνα του 14ου αιώνα από τη Μονή Τιμίου Προδρόμου των Σερρών αναπαριστά τον Ιησού να κάνει πράξη αυτά που λέει στο Ευαγγέλιο: Κυνηγάει για να σφάξει  Έλληνες αλλά και όσους χριστιανούς έχουν διαφορετική άποψη από την επίσημη εκκλησία (Χριστιανούς "αιρετικούς" ) χωρίς να σέβεται καθόλου τα ανθρώπινα  δικαιώματα και τις  θρησκευτικές ελευθερίες.


Άλλωστε στην Καινή Διαθήκη στο Ευαγγέλιο του Λουκά, ο Ιησούς σε μια παραβολή στην οποία ο Βασιλέας ταυτιζεται  με τον εαυτό του η "την βασιλεία του Θεού" που ο ίδιος εκπροσωπεί , έχει τον βασιλέα να διατάζει

“πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ᾿ αὐτούς, ἀγάγετε ὧδε καὶ κατασφάξατε αὐτοὺς ἔμπροσθέν μου.” (Λουκ. 19,27    )

          Δηλαδή : Οσον δε δια τους εχθρούς μου εκείνους που δεν με ήθελαν βασιλέα των, φέρετέ τους εδώ και κατασφάξατέ τους εμπρός μου.

1.7.3.1. Η σύγχρονη ραβινική άποψη για το ζήτημα του υπερπληθυσμού στην Γη

"Be fruitful and multiply, fill the world and take control of it" (Genesis 1:28)
Πηγή (το παραπάνω κείμενο πάρθηκε με αντιγραφή/επικόλληση): ιστοσελίδα chabad.org



Όπως έχει αναφερθεί και σε προηγούμενα άρθρα το ιστολόγιο αυτό παραθέτει τις αυθεντικές πρωτότυπες απόψεις των Αβρααμικών θρησκειών από τα πρωτότυπα κείμενα τους και τα "Ιερά Βιβλία" τους, ώστε να μπορεί ο αναγνώστης να τις συγκρίνει με τις κοσμολογικές απόψεις του Ηρακλείτου   και των προσωκρατικών φιλοσόφων.


Στο προηγούμενο άρθρο με τίτλο  "Συμπαντική και ανθρωποκεντρική ηθική και αγάπη. Η αγάπη στις Αβρααμικές θρησκείες." αναφερθήκαμε στο πρόβλημα του υπερπληθυσμού της γης σε συνδυασμό με την υπογεννητικότητα που  υπάρχει σήμερα στην Ευρώπη και ποιές θα είναι οι συνέπειες αυτού του φαινομένου.

Αντίθετα με ότι κάνουν όλες οι ιστοσελίδες  τα έντυπα και τα ιερά βίβλία των Αβρααμικών θρησκειών που ποτέ δεν δημοσιεύουν πρωτότυπα κείμενα που να εκφράζουν την αντίθετη άποψη αλλά παρουσιάζουν τις διαφορετικές απόψεις όπως εκείνοι θέλουν, το ιστολόγιο Αγχιβασίην σέβεται την αντίθετη άποψη και την ελευθερία του λόγου και έτσι οφείλει  να παρουσιάσει  εντελώς αντικειμενικά και τον αντίλογο απέναντι στις απόψεις του όπως ακριβώς είναι και χωρίς αλλοιώσεις.

Σε αυτό το άρθρο παρουσιάζεται η σύγχρονη ραβινική άποψη πάνω στο θέμα του υπερπληθυσμού, όπως ακριβώς είναι.


Το παρακάτω κείμενο λοιπόν είναι η ακριβής μετάφραση από το πρωτότυπο που βρίσκει κανείς στην ηλεκτρονική διεύθυνση


http://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/436173/jewish/Population-Explosion.htm

  Αναδημοσιεύεται  αυτούσιο και αυθεντικό τόσο το κείμενο όσο και η φωτογραφία που το συνοδεύει, με απόλυτο σεβασμό για το πρωτότυπο κειμενο χωρίς κανένα απολύτως σχόλιο αρνητικό η θετικό, εκτός από το ότι κάποια ενδιαφέροντα σημεία στο κείμενο επισημαίνουνται με κόκκινο χρώμα. Στο τέλος ο αναγνώστης καλείται να σχολιάσει από μόνος του αυτό το άρθρο και να βγάλει από μόνος του  τα δικά του συμπεράσματα.

Διευκρινίζεται ότι τo παρόν ιστολόγιο παρότι εκφράζει απόψεις πολύ διαφορετικές και σε αρκετά κάποια σημεία εντελώς αντίθετες από αυτές των Αβραμικών θρησκειών και αντιλήψεων, το κάνει με με τρόπο απόλυτα νόμιμο και πουθενά δεν παραβιάζει την σύγχρονη "αντιρατσιστική νομοθεσία" που περιορίζει την ελευθερία του λόγου  . Είναι ένα ιστολόγιο αντίθετο με τον αντισημιτισμό , και αυτό συμβαίνει  επειδή σέβεται όσους Σημίτες σέβονται και αυτοί με τη σειρά τους τις Ινδοευρωπαϊκές παραδόσεις  έθνη και φυλές και το δικαίωμα τους να συνεχίσουν να υπάρχουν  και είναι αντίθετοι  με οποιδήποτε προσπάθεια επιβολής μιας παγκόσμιας πολιτικής , θρησκευτικής και οικονομικής κυριαρχίας Σημιτικών λαών, θρησκειών  , πολιτικών και οικονομικών αντιλήψεων πάνω σε μη Σημιτικούς λαούς όπως για παράδειγμα τους Ινδοευρωπαϊκούς. 

To παρόν ιστολόγιο επίσης στέκεται απέναντι στο απέναντο μίσος που τρέφουν διάφοροι θρησκευτικοί και πολιτικοί κύκλοι φανατικών ενάντιον μας  ( επειδή δεν πιστεύουμε σε Αβρααμικές θρησκείες και ιδεολογίες και είμαστε συνεχιστές των δικών μας εθνικών και φυλετικών παραδόσεων)  απειλώντας τις θρησκευτικές , κοινωνικές και πολιτικές μας ελευθερίες , την ελευθερία του λόγου και ακόμα και το ίδιο το δικαίωμα μας στην ύπαρξη και αντιπροτείνει  μονάχα την Συμπαντική αγάπη  Είναι ένα ιστολόγιο που δραστηριοποιείται ενεργά ενάντια στον φανατισμό και την μισαλλοδοξία και γι αυτόν ακριβώς το λόγο  μάλιστα θεωρεί επείγον και άκρως απαραίτητο όλοι οι συνειδητοποιημένοι Έλληνες και Ευρωπαίοι να δραστηριοποιηθούμε άμεσα από κοινού για να διασώσουμε τα ευγενή στοιχεία από την παράδοση και τον πολιτισμό μας  διώχνοντας μακριά από τον τόπο των προγόνων μας και από τις πατρίδες μας τον εντελώς ξένο με τις δικές μας παραδόσεις θρησκευτικό φανατισμό , τις εντελώς ξένες με τις δικές μας παραδόσεις θεωρίες παγκόσμιας κυριαρχίας ελέγχου και πλήρους καθυποτάξεως της Γης, ανθρώπων, φυτών και ζώων  στο όνομα κάποιοι "Θ-ού" , καθώς και την εισαγόμενη από κάποιες τριτοκοσμικές χώρες θρησκευτική τρομοκρατία , και όλα αυτά πρέπει να τα κάνουμε όσο πιο σύντομα γίνεται πριν να είναι πολύ αργά για την ίδια μας την ύπαρξη, τα δικά μας έθνη φυλές και πατρίδες, αλλά και για το ίδιο το περιβάλλον , την ανθρωπότητα και την ίδια την Ζωή και το Οικοσύστημα πάνω στην Γη.

Πληθυσμιακή έκρηξη

του Elisha Greenbaum



Μπορεί να είναι μια αυταπόδεικτη αλήθεια ότι κανένα πρόσωπο δεν έχει δηλώσει ποτέ στο νεκροκρέβατό τους, "Μακάρι να είχα περάσει περισσότερο χρόνο στο γραφείο," αλλά εγγυώμαι ούτε έχει κανείς δεν είπε ποτέ, "Μακάρι να είχα λιγότερα παιδιά." 

 Στα τέλη της δεκαετίας του εξήντα και αρχές του  εβδομήντα, μια κλίκα από  οιονεί επιστήμονες διαχέοντας απαισιόδοξες προβλέψεις ότι πλησιάζει καταστροφή κατάφεραν να διασπείρουν ανόητο πανικό  με τις τρομακτικές τακτικές τους σχετικά με την πληθυσμιακή έκρηξη και μαζική λιμοκτονία.  Η θεωρία στη συνέχεια εξελίχθηκε  κάτι σαν: Ο Μαζικός υπερπληθυσμός είναι επικείμενος, οπότε η ικανότητα του πλανήτη να συντηρήσει όλους εμάς  θα τραβηχθεί στα άκρα  παρα πολύ και αν είμαστε τυχεροί όλοι θα χαθούμε και αν όχι θα υποφέρουμε πραγματικά και μέχρι τότε μπορείτε απλά να σταματήσετε να έχετε παιδιά και να στέλνετε πολλά χρήματα επιχορήγησης για το ερευνητικό  μου ίδρυμα, ώστε να μπορώ να ζω στην πολυτέλεια, ενώ θα ερευνώ αυτήν την επικείμενη καταστροφή, ενώ θα εμφανίζομαι τακτικά σε όλες τις καλύτερες τηλεοπτικές εκπομπές για να προωθώ το τελευταίο βιβλίο μου για το πρόβλημα ...»

 Μας ρούφηξαν. Εμπειρικά, κάθε ειλικρινής μελέτη δείχνει ότι, χρόνο με το χρόνο, το φαγητό γίνεται όλο και πιο διαθέσιμο, υγιέστερο και φτηνότερο για παραγωγή.  Η φτώχεια έχει  μετριαστεί, με το βιοτικό επίπεδο να ανεβαίνει  σε όλο τον κόσμο.  Αν μη τι άλλο, το μεγαλύτερο πρόβλημα που διαφαίνεται στον οικονομικό ορίζοντα στη Δύση είναι η γήρανση του πληθυσμού μας, με όχι αρκετούς νέους άνθρωποι που έρχονται στη γραμμή για να αντικαταστήσουν τη γενιά των baby boom που πίστευαν όλοι ότι την ψευδο-φλυαρία για πληθυσμιακές βόμβες και δεν έχουν αρκετά παιδιά να εγγυηθούν συντάξεις τους. 

 Μπορώ να σας δω να κουνάτε το κεφάλι σας και υποστηρίζοντας ότι το περιβάλλον βελτιώνεται και οι πόροι έχουν αυξηθεί επειδή είχαμε εισακούσει αυτά τα προηδοποιητικά σάλπισματα στον  κατάλληλο χρόνο.  Μου θυμίζει τον τύπο που περπατούν στο δρόμο κρατώντας ένα  τεράστιο μαγνήτη για να τρομάξει και να κρατήσει μακριά τους ροζ ελέφαντες.  Όταν πληροφορήθηκε ότι δεν υπάρχουν ροζ ελέφαντες παρατήρησε αυτάρεσκα, "Βλέπε, λειτουργεί, έτσι δεν είναι;" 

 Ο λόγος που λειτουργεί είναι επειδή αυτό ήθελε ο Θ--ς.  Την περασμένη εβδομάδα διαβάζουμε πως η πρώτη εντολή δόθηκε στον (τότε άτεκνο) Αδάμ, "Να είσαι γόνιμος και να πολλαπλασιάστείς, συμπληρώστε τον κόσμο και να πάρετε τον έλεγχο του» ( Γένεση 1:28) . (πρωτότυπο κείμενο:
"Be fruitful and multiply, fill the world and take control of it")  Στην ανάγνωση της Τορά αυτής της εβδομάδας, ο Νώε, αφού επέζησε της πλημμύρας και ήδη ο υπερήφανος πατέρας τριών γιών, έλαβε τις ίδιες οδηγίες.  Σχολιαστές της Αγίας Γραφής καταλάβει από τα παραπάνω ότι, ακόμη και κάποιος  ευλογημένος με παιδιά στα νιάτα του θα πρέπει να συνεχίσει να τεκνοποιεί.  Οι μεγάλες οικογένειες είναι η μεγαλύτερη ευλογία, κάθε επιπλέον παιδί φέρει τις δικές του ξεχωριστές ευλογίες στην οικογένεια. 

 Η φύση και το περιβάλλον δημιουργήθηκαν για να εξυπηρετούν την ανθρωπότητα, όχι το αντίστροφο.  Ο Θ--ς απαγορεύοει να προκαλέσουμε αδικαιολόγητα βλάβη στο οικοσύστημα μας, και πραγματικά θα φέρουμε την ευθύνη για την προστασία αυτού του κόσμου για τις μελλοντικές γενιές, αλλά η πρώτη μας ευθύνη είναι για την ανθρωπότητα. 

 Είναι καιρός να απορρίψει τις ύπουλες διαστροφές του σύγχρονου πολιτισμού, να επιβεβαιώσουμε με υπερηφάνεια την πρόθεσή μας να έχουμε όσο  μεγαλύτερη  οικογένεια μπορούμε.  Είναι  θετικό το γεγονός ότι ο Θ--ς, ο δημιουργός όλων, μπορεί να συντηρήσει όλα του τα δημιουργήματα.   Οι ευλογίες και η ευχαρίστηση που φέρνει κάθε παιδί υπερκαλύπτουν κατά πολύ οποιαδήποτε οικονομική ανησυχία.  Κάθε επιπλέον σπίθα της ανθρωπότητας που έρχεται σε αυτόν τον κόσμο, κάθε πρόσθετη ενίσχυση της ψυχής του  εβραϊκού έθνους, φέρνει τον κόσμο ένα βήμα πιο κοντά στην απόλυτη τελειότητα του και δικαιολογεί το σχέδιο του Θ--ού για το σύμπαν του. 

--------------------------------------

Ουδέν σχόλιον μόνο μερικά ερωτήματα , ως τροφή σκέψεως για τον αναγνώστη;

-Πράγματι το φαγητό γίνεται ολοένα και πιο διαθέσιμο;
-Πράγματι το φαγητό γίνεται ολοένα και υγιέστερο; (Aραγε το μεταλλαγμένο καλαμπόκι της Μοσάντο και τα ψεκασμένα με φυτοφάρμακα λαχανικά, είναι υγιέστερα από τα κανονικα;)
-Πράγματι η φτώχεια έχει μετριαστεί; (Σκεφτείτε και διάφορες χώρες ως παράδειγμα μια μια, π.χ. την Ελλάδα,  τις χώρες του ευρωπαϊκου νότου, της αφρικής , της ασίας κλπ)
-Πράγματι το περιβάλλον όλο και βελτιώνεται;
-"Ο Θ--ς μπορεί να συντηρήσει όλα του τα δημιουργήματα". Τα εκατομμύρια ανθρώπων που λιμοκτονούν και υποσιτίζονται  σε πολλές χώρες της Αφρικής και της Ασίας , (και φυσικά δεκάδες χιλιάδες άθρωποι και παιδιά λιμοκτονούν σήμερα στην Ελλάδα) αυτοί δεν είναι δημιουργήματα του Θ--ού ; Γιατί δεν τους συντηρεί και αυτούς;
-Πράγματι η φύση και το περιβάλλον δημιουργήθηκαν για να εξυπηρετούν τον άνθρωπο;
-Πράγματι κάθε πρόσθετη ενίσχυση του εβραϊκού έθνους φέρνει τον κόσμο ένα βήμα πιο κοντά στην απόλυτη τελειότητά του;
-Πράγματι κάθε πρόσθετη ενίσχυση του εβραϊκού έθνους δικαιολογεί το σχέδιο του Θ--ου για το Σύμπαν του; Ποιο άραγε είναι αυτό το σχέδιο;
-"Take control of it" "Πάρτε τον έλεγχο του  Κόσμου";;;
Μα γιατί πρέπει να πάρουν τον έλεγχο του Κόσμου;;;




Τέλος για να είμαστε απόλυτα νόμιμοι σύμφωνα πάντα με το πνεύμα του "αντιρατσιστικού" νόμου που ψηφίστηκε πριν μερικά χρόνια στην Ελλάδα οφείλουμε να  δημοσιεύσουμε και μερικά Πολιτικά Ορθά συνθήματα εκφοβισμού του αναγνώστη , ώστε να βεβαιωθούμε ότι θα τρομάξει και δεν θα  τολμήσει να δώσει καμία λάθος απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα...

Συμπαντική και ανθρωποκεντρική ηθική και αγάπη. Η αγάπη στις Αβρααμικές θρησκείες.


"ἀλλ' εἰ χεῖρας ἔχον βόες <ἵπποι τ'> ἠὲ λέοντες ἢ γράψαι χείρεσσι καὶ ἔργα τελεῖν ἅπερ ἄνδρες, ἵπποι μέν θ' ἵπποισι, βόες δέ τε βουσὶν ὁμοίας"

Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος.

Δηλαδή:

"αν τα άλογα και τα βόδια είχαν τα χέρια και μπορούσαν να ζωγραφίσουν οι θεοί τους θα ‘μοιαζαν πολύ με άλογα και βόδια."



Η ηθική στον Ηράκλειτο (όπως και σε όλους τους προσωκρατικούς φιλοσόφους ) είναι κοσμολογική και  συμπαντική. Ο άνθρωπος οφείλει να δρα και να ζει σύμφωνα με ευρύτερους συμπαντικούς και κοσμικούς νόμους. Είναι μια ηθική που ξεπερνά κατά πολύ τον Αβρααμικό ανθρωποκεντρισμό.

Ο Αβρααμικός μονοθεϊστικός ανθρωποκεντρισμός είναι μια φιλοσοφική και θεολογική αντίληψη, η οποία θεωρεί τον άνθρωπο ως κέντρο και ανώτερο σκοπό του σύμπαντος και της δημιουργίας. Είναι η πίστη ότι ο άνθρωπος ως σκέψη και πράξη είναι ο σκοπός της παρούσης διαστάσεως του Θεού και της φύσεως , ενώ όλα όσα υπάρχουν( ζώα φυτά , πλανήτες ) κατασκευάστηκαν από τον δημιουργό Θεό Γιαχβέ με μοναδικό στόχο να  υπηρετούν τους ανθρώπους.



Κανένας από όλους τους αρχέγονους πολιτισμούς της Γης δεν ήταν ανθρωποκεντρικός υπό την παράπάνω μονοθεϊστική έννοια ούτε καμιά από τις μεγάλες θρησκείες . Αυτή η έννοια υπάρχει μόνο στον Ιουδαϊσμό και τις αιρέσεις του (Ιουδαιοχριστιανισμό ,Ισλάμ και όλες τις σύγχρονες πολιτικές ,φιλοσοφικές, ηθικές, επιστημονικές και  μεταφυσικές αντιλήψεις που προέκυψαν ως συνεχιστές αυτών των θρησκειών) που όμως έχουν σήμερα επικρατήσει σε ένα πολύ μεγάλο μέρος της γης και στο σύνολο της επικράτειας του σύγχρονου Δυτικού πολιτισμού.

Γεν. 1,28           «καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς καὶ ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς.»

Και όμως ο ρόλος του ανθρώπου πάνω στην Γη σε όλους τους παραδοσιακούς αρχέγονους
πολιτισμούς δεν είναι ούτε να άρχει πάνω σε πουλιά ,  ψάρια , ζώα και ερπετά, ούτε να
αυξάνεται και να πληθύνεται αλόγιστα και ανεξέλεγκτα. 

Είναι να ζει σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον, διατηρώντας την φυσική ισορροπία και τάξη
η οποία θεωρείται ιερή.


Ο άνθρωπος αυτών των παραδόσεων σέβεται την Φύση,  την θεωρεί ιερή  και παίρνει από αυτήν μόνο όσα του  είναι απαραίτητα.

Όμως μέσα στα τελευταία 2.000 χρόνια οι άνθρωποι έχουν αλλάξει αρκετά την στάση τους απέναντι στην Φύση ενώ ταυτόχρονα ο πληθυσμός των ανθρώπων της γης  έχει αυξηθεί από 170 εκατομμύρια σε 7,3 δισεκατομμύρια και σύντομα πρόκειται να ξεπεράσει τα 10 δισεκατομμύρια  με τραγικές και καταστροφικές συνέπειες για κάθε είδος ζωής στον πλανήτη και για τον ίδιο τον άνθρωπο.

Φυσικά στα «προοδευτικά» ΜΜΕ διαβάζουμε ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος να ανησυχούμε, καθώς οι επιστήμονες λένε ότι σίγουρα ο πληθυσμός της γης κάποια στιγμή θα σταθεροποιηθεί και θα σταματήσει να αυξάνεται…

Εκείνο όμως που δεν λένε είναι το ποιες θα είναι οι συνθήκες  ζωής πανω στην γη όταν θα συμβεί αυτό και ποιο θα είναι το μέλλον του ανθρώπου και  των υπόλοιπων μορφών ζωής της γης μετά από αυτό.

Εκατοντάδες χιλιάδες είδη ζωής θα έχουν εξαφανιστεί  ενώ ο πλανήτης θα είναι φορέας μια πρωτοφανής και ανεπανόρθωτης οικολογικής καταστροφής.

Δισεκατομμύρια ανέργων θα υπάρχουν πάνω στην γη, ενώ δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι θα αδυνατούν να καλύψουν έστω και τις στοιχειώδεις ανάγκες τους σε τροφή , νερό και στέγη.

Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από κατοικίες στο Hong Kong, λίγο μετά το 2010. Με την συνεχόμενη αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού αυτές οι εικόνες θα υπάρχουν σε ολοένα και περισσότερες πόλεις, για όσους βέβαια έχουν την δυνατότητα να αγοράσουν η να νοικιάσουν τέτοια σιδερένια κλουβιά. Οι υπόλοιποι θα παραμένουν άστεγοι.





Iδιαίτερα εντυπωσιακές θα είναι και οι αλλαγές που θα υπάρξουν στον πολιτισμό και στην εθνική και θρησκευτική σύσταση της Ευρώπης.

Όπως βλέπουμε από το παρακάτω διάγραμμα ενώ ασία και αφρική αυξάνουν συνεχώς τον πληθυσμό τους, στην ευρώπη ο πληθυσμός μένει σταθερός παρά τα εκατομμύρια μεταναστών που εισρέουν κάθε χρόνο και αποτελούνται κυρίως από ισλαμικούς πληθυσμούς. Ο πληθυσμός της ευρώπης αντικαθίσταται σταδιακά από μουσουλμάνους ( αφρικανικής και ασιατικής καταγωγής).


Σε διάφορες πηγές αναφέρεται ότι ο μονοθεϊστικός ανθρωποκεντρισμός εκτός από την Παλαιά Διαθήκη, έχει τις ρίζες του και στην αρχαία ελλάδα, για παράδειγμα στον Πλάτωνα. Όμως η θεώρηση του Πλάτωνα είναι κοσμολογική –οικοκεντρική και όχι ανθρωποκεντρική.

Στον Τίμαιο γίνεται η εξιστόρηση της δημιουργίας, χαρακτηριστικό της οποίας είναι η αντίληψη ότι ο κόσμος είναι έλλογο ον, πλήρες ζωής, με σώμα, νου και ψυχή. Είναι μοναδικός και το σώμα του βασίζεται στα τέσσερα στοιχεία που συμπλέκονται παράγοντας αρμονική κίνηση..

Στον Κριτία είναι η πρώτη φορά που έμμεσα παρουσιάζεται το φαινόμενο της ερημοποίησης άρα είναι μία απόδειξη πως ήδη από την αρχαιότητα είχαν προκύψει, σε τοπική έστω κλίμακα, περιβαλλοντικές βλάβες. «Η υπερσυγκομιδή ξυλείας στη περιοχή των Αθηνών είχε οδηγήσει σε μία ανικανότητα του εδάφους αυτού να διατηρήσει ζωή» μας λέει ο Πλάτωνας στον Κριτία. Υπήρχε επίγνωση για τις συνέπειες της ανθρώπινης παρέμβασης στο περιβάλλον. Για τον Πλάτωνα φαίνεται να είναι ένα δίκαιο φυσικό επακόλουθο. Η ευδαιμονία των ανθρώπων εξαρτάται από τη φύση, δηλαδή τη γη και το περιβάλλον και αντίστροφα. Έτσι η μελέτη του Κριτία έχει σημασία καθώς βλέπουμε σε αυτό τις οικολογικές υποδηλώσεις του Πλάτωνα συνδυαζόμενες με τις απόψεις του για τη σημασία που έχει ο τόπος για την πόλη καθώς και για την αξία του περιβάλλοντος και τις συνέπειες της καταστροφής του. Τέλος, ένα ακόμα συμπέρασμα που μπορούμε να εξάγουμε μέσα από τον Κριτία είναι πως το να θεωρήσουμε ως ιερή τη φύση δεν αρκεί για να την προστατέψουμε. Με την αναφορά που κάνει ο Πλάτωνας στην ύπαρξη ιερών σε πηγές που είχαν στερέψει, καταλαβαίνουμε πως οι παλαιότεροι από τον Πλάτωνα θεωρούσαν τη φύση ιερή. Παρόλα αυτά, δεν μπόρεσαν να την προστατεύσουν και αυτό οφείλεται στην άγνοια που είχαν για το πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί στη φύση. Η ιεροποίηση και θεοποίηση της φύσης δεν αρκεί για να την προστατέψουμε, χρειάζεται η γνώση. Ο Πλάτωνας είχε συνείδηση αυτού του γεγονότος και γι’αυτό και επιμένει σε όλους του τους διαλόγους για την βαθιά γνώση. (Πηγή)

Μια ακόμη σημαντική διάκριση ανάμεσα στις Αβρααμικές θρησκείες και τις παροδόσεις των Ινδοευρωπαϊκών και πολλών άλλων λαών είναι στην έννοια της αγάπης.

Στις Αβρααμικές παραδόσεις η «αγάπη» είναι έννοια ανθρωποκεντρική , ενώ στις υπόλοιπες κυρίαρχες παραδόσεις είναι συμπαντική κοσμολογική και οικοκεντρική. Αυτή η κοσμολογική αγάπη είναι κάτι πολύ βαθύτερο από τον ανθρωποκεντρισμό, καθώς απευθύνεται όχι μόνο σε άλλα έμβια όντα (βιοκεντρισμός), αλλά κυρίως αποτελεί αγάπη για την Φυσική Τάξη και Ισορροπία .  Στην περίπτωση μάλιστα που η ανθρωποκεντική «αγάπη» παραβιάζει αυτή την Φυσική τάξη και ισορροπία  τότε η Συμπαντική αγάπη έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ανθρωποκεντρική «αγάπη» και αγωνίζεται για την αποκατάσταση της Φυσικής τάξεως!  

Η συμπαντική αγάπη μάλιστα περιλαμβάνει όχι μόνο την προσπάθεια για την διατήρηση της φυλετικής ποικιλομορφίας ζώων και φυτών, αλλά και αυτή των ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης επίσης και της ποικιλομορφίας  των πολιτισμών τους και έρχεται λοιπόν σε αντίθεση τόσο με τις αντιλήψεις της «Γενέσεως» όσο και με τις ισοπεδωτικές δήθεν «πνευματικές» αντιλήψεις κάθε είδους θρησκευτικών παραθρησκευτικών , «φιλοσοφικών» «εσωτερικών»  «αδελφοτήτων» και εταιρειών περί ενός ενιαίου «παγκόσμιου ηθικού ανθρώπου» . Είναι επίσης αντίθετη με όλες τις πολιτικές μορφές που παρουσιάζουν ως «αγάπη» την σύγχρονη ακραία καπιταλιστική εκμετάλλευση και δουλεία και που θεμελιώνεται πάνω στα ανεξέλεγκτα λαθρομεταναστευτικά ρεύματα και  έχει θύματα όχι μόνο τους ντόπιους εργαζόμενους και τους αλλοδαπούς λαθρομετανάστες  αλλά κυρίως την ίδια την ύπαρξη δεκάδων εθνών και πολιτισμών και την ισορροπία και τάξη των κοινωνιών τους!


Τέλος επειδή υπάρχουν πολλές παρερμηνείες και λάθος κατανοήσεις αλλά και για να είμαστε δίκαιοι και αντικειμενικοί σε όσα λέμε, πρέπει να αναφερθούμε στις πρωτότυπες πηγές και να  παρουσιάσουμε ποιο είναι το αυθεντικό περιεχόμενο της έννοιας της «αγάπης» στον Ιουδαϊσμό στον Χριστιανισμό και το Iσλάμ και να κάνουμε μια συγκριτική μελέτη μεταξύ τους

Η έννοια της αγάπης σε Ιουδαϊσμό  Χριστιανισμό και Ισλάμ

Ένα από τα μεγαλύτερα ψέμματα που διαδίδονται από κάποιους χριστιανούς στην Ευρώπη είναι ότι η έννοια  της «αγάπης απέναντι στους εχθρούς» εισήχθηκε από τον Χριστιανισμό (Καινή διαθήκη) και ότι το περιεχόμενο της λέξεως "αγάπη" είναι αυτό που σήμερα ονομάζεται «αγάπη», δηλαδή κάποιο συναίσθημα όπως π.χ. αυτό  που νιώθει κανείς για τον σύζυγο ή για τα παιδιά του η για την πατρίδα του...

Η έννοια της «αγάπης» την περίοδο που γράφτηκε στα Ελληνικά η «Καινή Διαθήκη» έχει εντελώς διαφορετική σημασία από το συναίσθημα που αποκαλούμε «αγάπη» στον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό. Η λέξη που χρησιμοποίησε ο Ιησούς και οι μαθητές του στα συγκεκριμένα αποσπάσματα δεν ήταν η ελληνική λέξη αγάπη, αλλά η εβραϊκή λέξη "Ahava" και τα αντίστοιχα της σε άλλες γλώσσες όπως την Αραμαϊκή.

Στην Εβραϊκή γλώσσα η λέξη που μεταφράζεται στον ελληνικό όρο "αγάπη" η στον αγγλικό όρο "love"  είναι η «Ahava» η οποία αν αφαιρέσει κανείς το αρχικό γράμμα άλεφ σημαίνει Δίνω, ενώ  με το Άλεφ σημαίνει Εγώ Δίνω   και ταυτόχρονα σημαίνει και «αγάπη». «Να αγαπάς» στην Εβραϊκή γλώσσα σημαίνει «να προσφέρεις»



Επίσης πρέπει να διευκρινιστεί ότι από αρκετούς αμφισβητές του σύγχρονου νοήματος της χριστιανικής «αγάπης» υπάρχει η παρακάτω τοποθέτηση: Αναφέρουν ότι ο Χριστός όταν μιλάει για αγάπη  το έκανε απευθυνόμενος μονάχα στους μαθητές (με το «αγαπάτε αλλήλους» ) και έτσι με την φράση αυτή διέταζε μονάχα κάποια "αγάπη" μόνο ανάμεσα στα μέλη της κοινότητος των μαθητών του και όχι μια ευρύτερη αγάπη.

Πράγματι η εντολή «αγαπάτε αλλήλους» δώθηκε μονάχα στους μαθητές του Χριστού και τους ζητά να αγαπάει ο ένας τον άλλον.

 «ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους, καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀγαπᾶτε ἀλλήλους.  35 ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις.» (Ιωαν 13, 34)

Όμως εκτός από το «αγαπάτε αλλήλους» που απευθύνονταν μονάχα στους μαθητές του , υπάρχει  και το “ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν” (Λουκ. 10, 25-37) καθώς και το "ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν" (Mατθ 5,44) τα οποία είναι ξεκάθαρο ότι δεν απευθύνονται μόνο στους μαθητές αλλά ευρύτερα και αυτό δεν επιδέχεται  καμιά σοβαρή αμφισβήτηση, παρότι υπάρχουν κάποιοι που προσπαθούν να το αμφισβητήσουν ώστε να φέρουν τον Χριστό στα μέτρα των δικών τους απόψεων και διδασκαλιών που είναι σε μεγάλο βαθμό ασύμβατες με τον χριστιανισμό. Ο ίδιος ο Χριστός με την παραβολή του καλού Σαμαρείτη εξηγεί ότι ο «πλησίον» είναι οποιοσδήποτε τυχαίος άγνωστος που πλησιάζεις ή σε πλησιάζει κάπου ενώ το "ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν" το έδωσε ως εντολή στους όχλους που παρακολούθησαν την «επί του όρους ομιλία» του..

  Επίσης η έννοια αυτή της «αγάπης για τους εχθρούς» δεν εισήχθη πρώτα από τον Χριστό ως καινοτομία απέναντι στον Ιουδαισμό, όπως αρκετοί ισχυρίζονται , αλλά υπάρχει και στην Εβραϊκή Τορά (χριστιανική «παλαιά διαθήκη») και  είναι προγενέστερη του Ιουδαϊσμού, υπάρχει και στους προγενέστερους πολιτισμούς ακόμα και σε τελείως πρωτόγονους.



Όταν βέβαια η Τορά αναφέρεται σε αγάπη για τους εχθρούς , δεν αναφέρεται σε εξωτερικούς εχθρούς εισβολείς αλλά αναφέρεται μονάχα σε μέλη της ίδιας κοινότητος, της Εβραϊκής που έχουν μεταξύ τους κάποιες προσωπικές αντιπαραθέσεις.

 «Εάν απαντήσης τον βουν του εχθρού σου ή τον όνον αυτού πλανώμενον, θέλεις εξάπαντος επιστρέψει αυτόν προς αυτόν. Εάν ίδης τον όνον του μισούντός σε πεπτωκότα υπό το φορτίον αυτού και ήθελες αποφύγει να βοηθήσης αυτόν, εξάπαντος θέλεις συμβοηθήσει αυτόν». (Έξοδος 23:4-5).

Γράφει δηλαδή η Τορά:  Εάν συναντήσης το βόδι του εχθρού σου η το υποζύγιον του εχθρού σου περιπλανώμενα, γύρισέ τα και δόσε τα εις αυτόν.  Εάν ίδης το υποζύγιον του εχθρού σου να έχει πέσει υπό το βάρος του φορτίου του, δεν θα το προσπεράσης με αδιαφορίαν, αλλά μαζή με αυτόν θα το σηκώσης.

Την ίδια ακριβώς άποψη βρίσκει επίσης κάποιος και στο Κοράνιo:

«Κι ούτε είναι δυνατό να είναι ίσο το καλό με το κακό. Πλήρωσε (να ανταποδίνεις το κακό) με ό,τι είναι καλύτερο. Και τότε εκείνος -που μεταξύ σου και μεταξύ του υπήρχε εχθρότητα -, θα γίνει σαν στενός φίλος! 35. Και σε κανένα δεν θα παραχωρηθεί τέτοια θέση (εκείνου που πληρώνει το κακό με το καλό) εκτός από εκείνους που έχουν υπομονή και αυτοκυριαρχία,  και κανείς δεν θα την πετύχει εκτός από εκείνον που έχει τη μεγαλύτερη τύχη. » (Κοράνιο,41:34-35)

To "αγαπάτε τους εχθρούς" που βρισκει κανείς στον Ιουδαϊσμό και στις προερχόμενες από αυτόν θρησκείες είναι λοιπον μια πολύ  προγενέστερη του Ιουδαϊσμου άποψη του κοινοτισμού και αυτό που σημαίνει ακριβώς (και τίποτα  λιγότερο η περισσότερο) είναι ότι  κάποιος υποχρεούται  να συνδράμει κάποιο μέλος της ίδιας κοινότητος   όταν βρίσκεται σε ώρα ανάγκης , ακόμα και αν οι προσωπικές τους σχέσεις δεν είναι καλές και είναι "εχθρικές". Οφείλει  να τον αντιμετωπίζει και να τον κρίνει με δικαιοσύνη και να του αποδώσει αυτά που πραγματικά του αναλογούν , να μην τον αδικήσει , και τελος  να μην αναλώνεται  σε άσκοπες φιλονικίες  μαζί του που πηγάζουν μονάχα από τον εγωισμό . 




Αυτά  όμως είναι υγιείς και πολύ σωστές απόψεις  και είναι η βάση κάθε υγιούς κοινοτισμού σε όλους τους παραδοσιακούς υγιείς πολιτισμούς και έτσι ακριβώς υποχρεούται να δράσει ΚΑΘΕ μέλος της κοινότητος την στιγμή που κάποιο άλλο μέλος έχει ανάγκη , ακόμα και αν πρόκειται για "εχθρό" του.  Και για να δράσει έτσι κανείς δεν είναι απαραίτητο να είναι "ανθρωποκεντριστής" , το ίδιο θα κάνει και όποιος βλέπει πολύ βαθύτερα τα πράγματα και διέπεται από μια αγάπη Συμπαντική . Στην τελευταία περίπτωση όμως της Συμπαντικής αγάπης, θα βοηθήσει ακόμα και ένα πληγωμένο ζώο η κάποιο φυτό με τον ίδιο τρόπο που ο "καλός σαμαρείτης" βοήθησε και έσωσε την ζωή σε κάποιον άγνωστο άνθρωπο...

Αυτή λοιπόν είναι η αυθεντική ερμηνεία της "αγάπης για τους εχθρούς" που βρίσκει κανείς στις γραφές και είναι μια απόλυτα υγιής ερμηνεία, που δεν  έχει καμία σχέση με την μαζοχιστική και  αυτοκτονική χυδαία ερμηνεία που δίνεται σήμερα  από διάφορους θρησκευτικούς κύκλους η από κύκλους "ανθρωπιστών".

Επίσης η αναφορά που υπάρχει από τον Ιησού στο να στρέψει κανείς και το άλλο μάγουλο απέναντι στο "ράπισμα" (στην επί του όρους ομιλία του) , δεν είναι κυριολεκτική αλλά είναι προφανώς μεταφορική και μόνο.  H παρερμηνεία ότι ο Ιησούς καλεί τους πιστούς του να μετατραπούν σε καρπαζοεισπράκτορες είτε γίνεται  σκόπιμα από κάποιους κύκλους,  είτε οφείλεται σε χαμηλού επιπέδου  κατανόηση . Η αναφορά αυτή του Ιησού σχετίζεται με τις συνήθειες που είχε το  συγκεκριμένο κοινό της συγκεκριμένης περιοχής και εποχής που τον παρακολουθούσε και είναι μια προσπάθεια να σταματήσει κάποιες από αυτές, όπως ότι ένα ράπισμα οδηγούσε συνήθως σε αλληλοσφαγή, οι άσκοπες αντιπαραθέσεις και  αυτοδικίες ήταν συνεχείς καθώς και η κατάχρηση  του νόμου "οφθαλμός αντί οφθαλμού" .Καλεί λοιπόν το συγκεκριμένο κοινό της συγκεκριμένης εποχής να πάψουν να αναλώνονται  σε ανούσιες αντιπαραθέσεις , να ελέγχουν τον εγωισμό τους και να αντιμετωπίζουν αυτές τις καταστάσεις με υπομονή και για να γίνει κατανοητός το εκφράζει μεταφορικά. Η μεταφορά αυτή είναι λίγο δύσκολο να γίνει κατανοητή στις ΄μέρες μας καθώς ακούγεται υπερβολική, όμως ήταν ο μόνος τρόπος για να εξηγήσει αυτό που ήθελε στο συγκεκρμένο κοινό, και δεν έχει καμιά σχέση με τον αυτοεξευτελισμό και τον μαζιχισμό όπως σήμερα αποδίδεται.

Η ξεκάθαρη απόδειξη ότι η αναφορά είναι μεταφορική, είναι το πως αντέδρασε ο ίδιος ο Ιησούς όταν τον ράπισαν. Φυσικά δεν έστρεψε και το άλλο μάγουλο, αλλά διαμαρτυρήθηκε.

 «εις των υπηρετών παρεστηκώς έδωκε ράπισμα τω Ιησού ειπών• ούτως αποκρίνη τω αρχιερεί; απεκρίθη αυτω ο Ιησούς• ει κακώς ελάλησα, μαρτύρησον περί του κακού• ει δε καλώς, τι με δέρεις;»  (Ιωάννης 18:22-23). 


H παραβολή του "Καλού Σαμαρείτη" είναι επίσης εξαιρετική και εκφράσει το νόημα ενός υγιούς ανθρωπισμού:

Κάποια στιγμή ένας Σαμαρείτης που διάβαινε από το δρόμο εκείνο είδε έναν καταπληγωμένο άνθρωπο από τους ληστές, πλησίασε κοντά του και τον σπλαχνίστηκε. Δεν φοβήθηκε μην του επιτεθούν οι ληστές και πάθει τα ίδια , έμεινε κοντά του, έπλυνε τα τραύματά του, τα άλειψε με λάδι και κρασί, τα έδεσε με επιδέσμους. Και αφού με πολύ κόπο ανέβασε τον άνθρωπο αυτόν στο ζώο του, τον μετέφερε σε κάποιο πανδοχείο και τον περιποιήθηκε όλη τη νύχτα. Και την άλλη μέρα το πρωί έδωσε δύο δηνάρια στον ξενοδόχο και του είπε: Περιποιήσου τον για να γίνει καλά. Και ό,τι άλλο ξοδέψεις, καθώς θα επιστρέφω στην πατρίδα μου και θα περάσω πάλι από εδώ, θα σου το εξοφλήσω. Πριν από Σαμαρείτη πέρασαν δίπλα από τον πληγωμένο άνθρωπο δύο Ιουδαίοι, ένας Ιερέας και ένας Λεβίτης και κανένας δεν προσπάθησε να τον βοηθήσει, τον άφησαν να πεθάνει αβοήθητος. O ιερεύς που κατέβαινε στο δρόμο εκείνο τον είδε από μακριά, πέρασε από το απέναντι μέρος χωρίς να του δώσει καμία βοήθεια. Παρόμοια και κάποιος Λευίτης, υπηρέτης του ναού, έφθασε στο μέρος εκείνο. Αυτός φάνηκε ακόμη πιο άσπλαχνος. Ήλθε πολύ κοντά, είδε την άθλια κατάσταση του πληγωμένου ανθρώπου κι έφυγε.  Ο ιερεύς έφυγε από ενστικτώδη φιλαυτία, ενώ ο Λευίτης έπειτα από υπολογισμό.

Επίσης η παρούσα ανάλυση  του ιστολογίου Αγχιβασίην πάνω στο θέμα της "αγάπης" των Ιουδαϊκών θρησκειών είναι ενδεικτική για ένα παραδοσιακό τρόπο σκέψης συμβατό με τον αρχαιελληνικό και ινδοευρωπαϊκό πολιτισμό, που είναι πολύ μακριά από τον μεσανατολικό μανιχαϊσμό. Τίποτα δεν είναι απόλυτα άσπρο η μαύρο,  τίποτα δεν μπορεί να είναι  απόλυτα "καλό" η απόλυτα "κακό"  , κυρίως  μάλιστα κάποια θρησκεία , παράδοση και πολιτισμό ενός άλλου διαφορετικού από τον δικό μας έθνους, φυλής η λαού (Επίσης οι γραφές αυτές πάντα εμπεριέχουν και στοιχεία παρμένα από προγενέστερες παραδόσεις καθώς και από άλλους λαούς, συχνά μάλιστα από λαούς Ινδοευρωπαϊκούς!) Όταν κάποιος πολιτισμός είτε θρησκεία είτε άνθρωπος ενσαρκώνει μια τελείως διαφορετική στάση ζωής από την δική μας , τότε μπορούμε να παρουσιάσουμε τις δικές μας απόψεις και αντίλογο πάνω σε  αυτά που ο "διαφορετικός" πιστεύει και εκφράζει, χωρίς όμως να τα διαστρεβλώσουμε συκοφαντικά και εγωιστικά με στόχο να ενισχύσουμε έτσι ακόμα περισσότερο την εγωιστική μας αίσθηση ανωτερότητας απέναντι του. Κρίνουμε και βλέπουμε τον "διαφορετικό" από εμάς αντικειμενικά για αυτό που πραγματικά "Είναι" έχοντας βάση της κριτικής μας αυτό που εμείς πραγματικά "Είμαστε" , χωρίς διαστρεβλώσεις  φαντασιώσεις , θεωρίες συνομωσίας , δαιμονοποιήσεις , φανατισμούς και υπερβολές.

 Και κυρίως όταν πρόκειται για θρησκείες και παραδόσεις διαφορετικές από την δική μας η ανθρώπους που τις ενσαρκώνουν (έστω και κατά μέρος), ακόμα και όταν τους αντιμετωπίζουμε επικριτικά και τους θεωρούμε  εντελώς ξένους  και ασύμβατους με την δική μας παράδοση και πολιτισμό, οφείλουμε να τους αντιμετωπίζουμε με Αξιοπρέπεια , Σεβασμό (στην περίπτωση βέβαια που και οι ίδιοι μας δείχνουν σεβασμό και μόνο τότε)  και Ευπρέπεια.

Ο Σεβασμός απαιτεί να δαιμονοποιούμε τις παραδόσεις άλλων λαών και φυλών,  ούτε όμως και να τις ισοπεδώνουμε για να τις κάνουμε να φαίνονται όλες μεταξύ τους "ίδιες" όπως κάνουν σήμερα διάφορες παγκόσμιες "αδελφότητες"  εταιρείες κλπ,  αλλά να παρουσιάζουμε τα πράγματα όπως ακριβώς Είναι, με την διαφορετικότητα τους και με τα κοινά στοιχεία τους.

Αυτή είναι μια προσέγγιση που διέπεται απο δυναμικό πνεύμα μαχητικότητος για την υπεράσπιση και διάσωση της δικής μας πατρώας παραδόσεως, ταυτόχρονα όμως αντιμάχεται και κάθε είδους άγνοια και   φανατισμό που είναι δυστυχώς κυρίαρχα σε χώρους που ασχολούνται με θέματα θρησκευτικά. Δυστυχώς  ο "ταλιμπανισμός" εντός του  υποτιθέμενου χώρου ελληνικού χώρου "αρχαιόθρησκων" είναι ιδιαίτερα αισθητός , όμως δεν είναι καθόλου συμβατός με την Αρχαία Ελληνική παράδοση την οποία υποτίθεται ότι υποστηρίζει. Αντίθετα είναι εντυπωσιακά συμβατός με  τις  διάφορες μεσανατολικές θρησκευτικές θεωρήσεις τις οποίες υποτίθεται ότι αντιμάχονται και κατακρίνουν....

Όμως η στάση αυτών των προερχόμενων από τον Ιουδαϊσμό θρησκειών απέναντι στους εχθρούς όχι τους προσωπικούς αλλά  τους εχθρούς της θρησκείας τους είναι πολύ διαφορετική από αυτή που παραπάνω περιγράψαμε .

Όλες αυτές οι θρησκείες στα αυθεντικά ιερά τους βιβλία (και όχι στις διάφορες παρερμηνείες που διαδίδονται για αυτές) διατάζουν τους πιστούς τους να σφάζουν όσους στέκονται εμπόδιο στην βασιλεία τους, είτε είναι του Γιαχβέ, είτε του Αλλάχ, είτε του Χριστού..


Ξεκινάμε πρώτα από την «Παλαιά Διαθήκη»  , Ιερό βιβλίο του Ιουδαϊσμού και του ΙουδαιοΧριστιανισμού , συμπεριλαμβανομένης και της «Ελληνορθοδοξίας»  και του Παπισμού, καθώς και διαφόρων ακροδεξιών πολιτικών φορέων ...

« Εάν όμως δεν δεχθούν τας ειρηνικάς σας προτάσεις και θελήσουν να κάμουν πόλεμον εναντίον σας, θα πολιορκήσετε την πόλιν, μέχρις ότου Κυριος ο Θεός σας παραδώση αυτήν εις τα χέρια σας, οπότε σεις θα περάσετε εν στόματι μαχαίρας (θα σφάξετε) πάντα αρσενικόν της πόλεως.
Τας γυναίκας όμως και τα παιδιά και τα κτήνη και όλα όσα υπάρχουν εις την πόλιν και όλην την περιουσίαν αυτής θα την πάρετε δια τον εαυτόν σας ως λείαν πολέμου, θα φάγετε και θα απολαύσετε τα τρόφιμα και τα λάφυρα των εχθρών σας, τα οποία ο Κυριος σας δίδει.
    Ετσι θα πράξετε εναντίον όλων των πόλεων, αι οποίαι ευρίσκονται πολύ μακράν από σας και δεν είναι από τας πόλεις των εθνών, των οποίων την χώραν Κυριος ο Θεός σας έδωκεν εις σας ως κληρονομίαν. Ιδού όμως πως θα συμπεριφερθήτε προς τας πόλεις των λαών τούτων, των οποίων τας χώρας έδωσε Κυριος ο Θεός σας εις σας ως κληρονομίαν· δεν θα αφήσετε εις την ζωήν και δεν θα συλλάβετε ζωντανόν ως αιχμάλωτον κανένα, που αναπνέει, αλλά θα αναθεματίσετε και θα φονεύσετε όλους αυτούς· Τους Χετταίους, τους Αμορραίους, τους Χαναναίους, τους Φερεζαίους, τους Ευαίους, τους Ιεβουσαίους και τους Γεργεσαίους, όπως σας έχει διατάξει Κυριος ο Θεός σας·και τούτο, μήπως αυτοί μένοντες εν τη ζωή και επικοινωνούντες μαζή σας σας διδάξουν και σας παρασύρουν, να πράξετε όλα τα μισητά και αηδιαστικά ενώπιον του Θεού έργα των, τα οποία αυτοί τελούν εις λατρείαν των θεών των, και αμαρτήσετε έτσι ενώπιον Κυρίου του Θεού σας.» (Δευτερονόμιον 20:12-20)


(QUIZ: Συγκρίνετε την παραπάνω  περιγραφή με τις ειδήσεις από την Συρία και το Ιράκ από την δράση του Ισλαμικού Κράτους ISIS και βρείτε πιθανές ομοιότητες..)

Συνεχίζουμε με το Κοράνιο:

“Και να πολεμάτε για χάρη του Αλλάχ όσους σας πολεμούν, αλλά μην ξεπερνάτε τα όρια, γιατί ο Αλλάχ δεν αγαπά τους παραβάτες" (Κοράνιο, 2:190). "Φονεύετέ τους όπου τους βρίσκετε και διώχτε τους, από κει που σας έδιωξαν. Η καταδίωξη στην ειδωλολατρία είναι χειρότερα απ' το φόνο. Και να μην τους πολεμάτε δίπλα στο απαράβατο Τέμενος, εκτός αν αυτοί πρώτοι σας πολεμήσουν εκεί. Αν όμως σας πολεμήσουν, σκοτώστε τους. Τέτοια είναι η τιμωρία των άπιστων" (Κοράνιο, 2:191). "Αν όμως σταματήσουν, τότε βέβαια, ο Αλλάχ είναι Πολυεπιεικής, Πολυεύσπλαχνος" (Κοράνιο, 2:192). 

"Πολεμάτε τους ώσπου να μην σας καταδιώξουν στην ειδωλολατρία και να υπερισχύσει η Πίστη στον Αλλάχ. Αν όμως σταματήσουν τη δράση τους, τότε να μην κάνετε πόλεμο παρά ενάντια στους άδικους" (Κοράνιο, 2:193)

 "Και όταν οι απαγορευμένοι μήνες έχουν περάσει, τότε (πολεμάτε και) σκοτώνετε τους ειδωλολάτρες οπουδήποτε κι αν τους βρείτε, και συλλάβετέ τους και πολιορκείστε τους και στήστε τους παγίδες με κάθε (πολεμικό) στρατήγημα. Αν όμως μετανιώσουν και διατηρήσουν την τακτική προσευχή κι εφαρμόσουν (τακτική) ελεημοσύνη, τότε αφήστε τους ελεύθερους. Γιατί ο Αλλάχ είναι Πολυεύσπλαχνος, Πολυεπιεικής" (Κοράνιο, 9:5).

“ Ω! Προφήτη! Παρότρυνε τους πιστούς στο πόλεμο. Αν υπάρχουν είκοσι από σας που υπομονετικά επιμένουν, θα νικήσουν διακόσιους, κι αν από σας είναι εκατό θα νικήσουν χίλιους απ' τους άπιστους, γιατί αυτοί είναι ένας λαός χωρίς κατανόηση.” (Κοράνιο,10:65)

Εάν δε οι κάτοικοι ανταποκριθούν εις τας ειρηνικάς σας προτάσεις, ανοίξουν τας πύλας και παραδοθούν εις σας, θα είναι όλοι αυτοί που κατοικούν εις την πόλιν υπήκοοί σας και φόρου υποτελείς
.
Kαι τέλος στην Καινή Διαθήκη στο Ευαγγέλιο του Λουκά, ο Ιησούς σε μια παραβολή στην οποία ο Βασιλέας ταυτιζεται  με τον εαυτό του η "την βασιλεία του Θεού" που ο ίδιος εκπροσωπεί , έχει τον βασιλέα να διατάζει

“πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ᾿ αὐτούς, ἀγάγετε ὧδε καὶ κατασφάξατε αὐτοὺς ἔμπροσθέν μου.” (Λουκ. 19,27    )

          Δηλαδή : Οσον δε δια τους εχθρούς μου εκείνους που δεν με ήθελαν βασιλέα των, φέρετέ τους εδώ και κατασφάξατέ τους εμπρός μου.

Και Ιουδαιοχριστανισμός για αιώνες έπραττε ακριβώς ότι είπε ο Ιησούς . Πρώτα έσφαξε τους εθνικούς και μετά άρχιζε να κατασφάζει κοινότητες χριστιανών  «αιρετικών». Και ποτέ δεν δίστασε μέσα στην ιστορία να πολεμήσει τους εχθρούς του.
Η προέγγιση αυτή του ιδιου του Ιησού είναι αντίθετη με το σύγχρονο «νέο» πνεύμα "αγάπης" που διαδίδουν παντού σήμερα στην Δύση οι ηγεσίες των Ιουδαιοχριστιανικών εκκλησίών, με βάση το οποίο πνεύμα οι Χριστιανοί οφείλουν να υποδέχονται άπαντες ( ακόμα και τα μέλη του ISIS) με «αγάπη» τέτοια μάλιστα δεν θα περιορίζεται στα πλαίσια μιας υλικής συνδρομής αλλά θα είναι και συναισθηματική,  όταν καταφθάνουν κατά εκατομμύρια στις πόλεις τους για να τις εποικίσουν.


Αυτή η σύγχρονη προσέγγιση της ανθρωποκεντρικής "αγάπης" είναι πολύ διαφορετική και ξένη όχι μόνο με τα κυρήγματα του ίδιου του  Ιησού αλλά και με την παράδοση του Αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και τον πολιτισμό όλων των  Ινδοευρωπαϊκών λαών.

Στην αρχαία  Ελλάδα βεβαίως υπήρξε ο Ξένιος Ζεύς που ήξερε να φιλοξενεί με σεβασμό και να προσφέρει απλόχερα στον ξένο μεμονωμένο επισκέπτη, για τις λίγες μόνο ημέρες που θα έμενε στην περιοχή μέχρι να επιστρέψει πίσω στον τόπο του η θα συνεχίσει το ταξίδι του. Σέβονταν την θρησκεία του και τις παραδόσεις του και δεν τον λιθοβολούσαν επειδή π.χ. τον είδαν να ανάβει φωτιά για να μαγειρέψει  η να μαζεύει χόρτα το Σάββατο.

 Σε περιπτώσεις όμως  που οι ξένοι όμως κατέφθαναν ως έποικοι, ο Ξένιος Ζεύς τους αντιμετώπιζε όπως ο Λεωνίδας τον Ξέρξη στις Θερμοπύλες. Θυσίαζαν άπαντες την ζωή τους με αξιοπρέπεια και Αρετή , όχι όμως για για να "τιμωρήσουν τους απίστους" όπως διατάζει ο Γιαχβέ, ο Αλλάχ και ο Ιησούς, αλλά για να κρατήσουν την ΙΕΡΗ ΓΗ  των προγόνων τους και να διασώσουν την φυλή , την παράδοση και τον  πολιτισμό τους!

Πρέπει τέλος να τονιστεί ότι τα σύγχρονα προβλήματα της οικολογίας, του μεταναστευτικού, των εργασιακών δικαιωμάτων κλπ που αναφέρθηκαν σε αυτό το άρθρο είναι προφανές λοιπόν ότι δεν μπορούν να λυθούν από :

-Φορείς που παρουσιάζουν μια μορφή αυτοκτονικής δήθεν "αγάπης" για την οποία επικαλούνται οποιουδήποτε είδους φιλοσοφία, θρησκεία κλπ. Αυτή η "αγάπη" την οποίαν επικαλούνται άπαντες (από εκπρόσωπους φορέων της επίσημης Ορθόδοξης και Καθολικής εκκλησίας μέχρι και επαγγελματίες "αντιρατσιστές"  η ενόπλους αναρχικούς δολοφόνους) δεν υπάρχει και δεν υπήρχε ποτέ και πουθενά σε κανένα παραδοσιακό πολιτισμό , ούτε φυσικά και στον Χριστιανικό, αλλά αποτελεί μια πρόσφατη εφεύρεση του αιώνος που διανύουμε


-Πολιτικούς φορείς που προβάλλουν ως αντίπαλο δέος για την παραπάνω "αγάπη" ένα μίσος που πηγάζει από την άγνοια , την αμορφωσιά, την αλητεία, την ασέβεια απέναντι στο διαφορετικό ή αυτό που δεν κατανοούν, τον προλεταριακό συμμοριτισμό συνδυασμένο με μαφιόζικες δομές και μεθόδους δράσεις καθώς και κάθε είδους κατώτατο  συναίσθημα , έκφραση ενός ηθικού, πνευματικού και πολιτιστικού/βούρκου. Η όλη αηδιαστική δράση και παρουσία τέτοιων "πατριωτικών" και  "εθνικιστικών" φορέων αντί να βοηθάει το πρόβλημα αντίθετα το επιδεινώνει πολύ άσχημα διότι δαιμονοποιεί στα μάτια τις κοινωνίας την ίδια την ιδέα του να αγωνιστεί για να σταματήσει την ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση και για την υπεράσπιση των παραδόσεων του και της γης των προγόνων του.

H παρακάτω ενδεικτική σχετική γελοιογραφία δαιμονοποίησης είναι του Αρκά από την εφημερίδα "έθνος". Επειδή μια συγκεκριμένη πολιτική οργάνωση που ασχολείται με το θέμα της ισλαμοποίησης της Ευρώπης δίνει συνεχώς δημόσια την εικόνα της απόλυτης αγραμματοσύνης, κάποια ΜΜΕ χρησιμοποιούν συνεχώς αυτή την εικόνα για να δώσουν την εντύπωση ότι τελικά "όλοι όσοι αντιστέκονται στην Ισλαμοποίηση της Ευρώπης και την μαζική αντικατάσταση του πληθυσμού της  από αλλοφύλους είναι αγράμματοι , τραμπούκοι και ανεγκέφαλοι". Εν τέλει κάποιες τέτοιες πολιτικές οργανώσεις το μόνο που πετυχαίνουν με την παρουσία και δράση τους είναι ότι αποτελούν τα σκιάχτρα που υπάρχουν μόνο για να τα δείχνει συνεχώς το σύστημα της καπιταλιστικής παγκοσμιοποιήσεως και με αυτά να διώχνει  μακριά από την προσπάθεια για υπεράσπιση της πατρώας γης όλους  όσους έχουν υγιή αντανακλαστικά τέτοια που να τους απωθούν μακριά από αρρωστημένες παρουσίες.


-Εκπροσώπους του μεγάλου καπιταλιστικού κεφαλαίου που αποκομίζουν δισεκατομμύρια τόσο από την καταστροφή του περιβάλλοντος όσο και από τις λαθρομεταναστευτικές ροές . Όσο και αν ισχυρίζονται ότι σκοπεύουν να λύσουν είτε  το ένα πρόβλημα (περιβάλλον) είτε το άλλο (μεταναστευτικό) είτε και τα δυο μαζί, αυτό είναι αδύνατον διότι αντιτίθεται στην ίδια την κερδοσκοπική  φύση του μεγάλου πλουτοκρατικού κεφαλαίου.



Αυτό που χρειάζεται για να αλλάξει κάτι είναι ο σύγχρονος άνθρωπος να αφυπνιστεί και να αναγεννηθεί, , αφαιρώντας από τα μάτια του κάθε είδους παραμορφωτικούς φακούς "αγάπης", "μίσους", "ανθρωπισμού" , "αριστεράς" , "δεξιάς" κλπ και ανακαλύπτοντας τον πραγματικό εαυτό του όπως τον έχει κληρονομήσει  από την ίδια του την αληθινή πνευματική και βιολογική Φύση που έχει κληρονομήσει από τους Προγόνους του και μέσω αυτής να ανακαλύψει ξανά αυτή την χαμένη και ξεχασμένη  έννοια της Συμπαντικής Αγάπης για Φυσική Τάξη , Ισορροπία και Αρμονία!

Δεν υπάρχει βέβαια κάποια μεσσιανική "σωτηριολογική" νομοτέλεια ότι αυτό θα συμβεί απαραίτητα όπως στις μεσσιανικές θεωρίες του μαρξισμού ή της "δευτέρας παρουσίας" κλπ και ούτε είναι απαραίτητο να συμβεί κάτι τέτοιο. Εκείνο που υπάρχει είναι ότι η ροή του Σύμπαντος είναι κυκλική και μετά την σκοτεινή εποχή έρχεται κάποτε η Χρυσή εποχή του Φωτός, η επόμενη τέτοια εποχή όμως μπορεί όταν θα έλθει να είναι μην βρει τον άνθρωπο πάνω στην Γη είτε να μην βρει κάποια από τα σημερινά έθνη και φυλές που θα έχουν αυτοκτονήσει και αυτοκαταστραφεί  Το Σύμπαν  οι πλανήτες , ο Θεός και όσα είδη ζωής θα καταφέρουν να επιβιώσουν από οποιαδήποτε προσωρινή ανθρώπινη καταστροφή και θα συνεχίσουν να υπάρχουν ακόμα και εάν ο άνθρωπος καταστρέψει και εξαφανίσει ολοκληρωτικά τον εαυτό του ενώ η  Φύσις πάνω στην Μητέρα Γη θα βρει κάποτε τον δρόμο της να αναγεννηθεί και πάλι και η επόμενη Χρυσή Συμπαντική Εποχή θα μπορούσε  ακόμα και να υπάρξει και χωρίς  να εμπεριέχει τον άνθρωπο και τον ανθρωποκεντρισμό του η χωρίς όσες ανθρώπινες φυλές θα έχουν αυτοκτονήσει και αυτοκαταστραφεί και ο πολιτισμός τους θα έχει ισοπεδωθεί λόγω της υλιστικής τους απληστίας και μανίας για το κέρδος (που τους ωθεί σε καταστροφή του περιβάλλοντος και την εισαγωγή εκατομμυρίων αλλοφύλων ισλαμιστών στην γη των προγόνων τους) . Κάθε υγιής άνθρωπος βέβαια οφείλει να αγωνιστεί όσο μπορεί για να αποτρέψει κάτι τέτοιο!

Εν κατακλείδι, οι άνθρωποι επί της Γης στην πραγματικότητα δεν αποτελούν παρά ένα μηδαμινό ποσοστό της Δημιουργίας και του Σύμπαντος, και όχι το κέντρο της όπως νομίζει ο ανόητος και αυτοκαταστροφικός  εγωισμός τους . Ο εγωισμός όμως τους ωθεί με θρησκευτική πίστη  και φανατισμό να σφάζουν όσους έχουν διαφορετική γνώμη πάνω σε αυτό το θέμα της Δημιουργίας και της Φύσεως ως "ειδωλολάτρες" επειδή σέβονται και τιμούν την Ιερότητα και Τάξη του Φυσικού Κόσμου και αρνούνται να προκυνήσουν έναν Θεό - Γιαχβέ, Αλλάχ (ή όπως αλλιώς τον ονομάζουν). Ο Αλλάχ-Γιαχβέ όμως με τον ανθρωποκεντικό τρόπο που  τον παρουσιάζουν καταλήγει να μην είναι τίποτα παραπάνω από ένα είδωλο του ανθρώπινου ασύδοτου εγωισμού που τον κατασκεύασε ενώ οι  θρησκείες τους καταλήγουν να αποτελούν την πραγματική ειδωλολατρία, καθώς αποτελούν την θρησκευτική φανατική λατρεία του "θεικού" ειδώλου του ανθρωπίνου εγωισμού ...