«ουκ εμού, αλλά του λόγου ακούσαντες σοφόν έστιν Έν πάντα είναι»


1.7.3.2. Φυλετικές διακρίσεις, αντιοικολογία και μίσος στον Χριστιανισμό.

Φυλετικές διακρίσεις εναντίον του Ιησού Χριστού από τις επίσημες Χριστιανικές εκκλησίες


Υπάρχουν πολλές και διάφορες «εναλλακτικές» θεωρίες για την καταγωγή της μητέρας και του πατέρα του Ιησού.

Σύμφωνα όμως με την Καινή Διαθήκη σύμφωνα και την επίσημη εκδοχή των Χριστανικών εκκλησιών περι «παρθενογεννέσεως», η καταγωγή του Ιησού είναι Σημιτική.

Γράψει ο Γ. Δ. Μεταλληνός (πηγή περιοδικό «Ρεσάλτο»)


Η Παναγία υπήρξε Εβραία στην πίστη και Ισραηλίτισσα στην καταγωγή έστω και αν έζησε στην «Γαλιλαία των Εθνών» διότι:

α) Το όνομά της ΜΑΡΙΑ-ΜΑΡΙΑΜ-ΜΥΡΙΑΜ είναι καθαρά εβραϊκό. Αν δεν καταγόταν από Εβραίους γονείς και ήταν προσήλυτη στον Ιουδαϊσμό θα έφερε ελληνικό όνομα. Στο Λουκ. Ι, 27 αναφέρεται ρητά, ότι ήταν «εξ οίκου Δαβίδ», δηλαδή από την φυλή του Ιούδα (πρβλ. Λουκ. Ι, 32. 69 και Ρωμ. Ι,3). Μέχρι σήμερα στους Εβραίους η μητέρα ορίζει την καταγωγή και ο πατέρας το όνομα Μπεν, δηλαδή γιος του Τάδε. Π.χ. Μπεν Γκουριόν = /Γιός του Γκουριόν.

β) Οι γονείς της Παναγίας έχουν και αυτοί καθαρά εβραϊκά ονόματα και ήσαν μάλλον Ιεροσολυμίτες. Τα ονόματά τους (Ιωακείμ και Άννα) παραδόθησαν από το (μη κανονικό, αλλά με πολλά αυθεντικά ιστορικά στοιχεία) «Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου» και δεν αμφισβητήθηκαν ποτέ στην αρχαιότητα.

γ) Ανατράφηκε στον χώρο του εβραϊκού Ναού, όπου την είχαν «τάξει» οι γέροντες γονείς της.

δ) Εξαδέλφη της ήταν η Ελισάβετ, μητέρα του Προδρόμου, καθαρά Εβραία «εξ οίκου Ααρών» (Λουκ. Ι, 5).

ε) Ο Ιωσήφ, ως πιστός Ιουδαίος («εξ οίκου Δαβίδ»/Ιούδα) δεν μπορούσε να μνηστευθεί εθνική γυναίκα, άρα και Ελληνίδα.

στ) Αν δεν ήταν Εβραία, δεν θα μπορούσε ποτέ να πει το «Ιδού, η δούλη Κυρίου», δηλαδή του Γιαχβέ.

ζ) Ο ύμνος της Μαρίας στο Λουκ. Ι, 46 επ. (τα Μεγαλυνάρια) πηγάζει από την Παλαιά Διαθήκη, που γνώριζε και διάβαζε η Μαρία.

η) Ως πιστή Εβραία η Μαρία «καθαρίζεται» στον Ναό των Ιεροσολύμων (Λουκ., 2, 22 επ.).

θ) Το ίδιο επιβεβαιώνουν και οι επισκέψεις της Μαρίας στον Ναό, στα Ιεροσόλυμα, για τον εορτασμό του (εβραϊκού) Πάσχα. Τον δωδεκαετή Ιησού αναζήτησε στον Ναό (Λουκ. 2, 40 επ.).

ι) Παρευρίσκεται στον γάμο της Κανά, σε περιβάλλον συγγενών της ή γνωστών, αλλά ομοπίστων της.
ια) Εβραϊκό είναι και το όνομα Ναζαρέτ. Οι Εβραίοι ήσαν μειοψηφία στην Γαλιλαία, αλλά συμπαγής και δυναμική. Ο «ζηλωτισμός» τους (κατά των εθνικών) από εκεί ξεκίνησε. Ο Ιωσήφ και η Μαρία ήσαν εσωτερικοί μετανάστες στην Γαλιλαία, η προέλευσή τους όμως ήταν από την Ιουδαία. Πήγαν στην Γαλιλαία, διότι εκεί υπήρχε μεγαλύτερη δυνατότητα ευρέσεως εργασίας.

ιβ) Σημαντικό μάλιστα είναι, ότι η ραβινική φιλολογία (το Ταλμούδ), που εξέμεσε τις μεγαλύτερες ύβρεις κατά της Παναγίας και του Ιησού Χριστού, δέχεται την Μαρία ως Εβραία.

ιγ) Αλλά και το Κοράνιο δέχεται την Μαρία Εβραία. Ουδείς στους αρχαίους αιώνες διανοήθηκε ποτέ, ότι η Μαρία δεν ήταν Εβραία, αλλά άλλης καταγωγής, εν προκειμένω ελληνικής. Απουσιάζει τελείως κάθε (σοβαρή και αξιόπιστη) σχετική μαρτυρία.

Με βάση αυτές τις θεωρήσεις οι Χριστιανικές παραδόσεις θα έπρεπε να εικονογραφούν τον Ιησού με φυλετικά χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά που ισχυρίζονται ότι  είναι και η καταγωγή του.

Η εικονογράφηση του Ιησού ως ενός ανοιχτόχρωμου λευκού ανθρώπου αποτελεί ανίερη ασέβεια προς το πρόσωπο και την καταγωγή του Ιησού και μάλιστα ακραία μορφή φυλετικών διακρίσεων.

Oι ίδιες εκκλησίες που από την μια πλευρά όταν μιλούν για την αντικατάσταση του πληθυσμού της Ευρώπης με φτηνά εργατικά χέρια της Αφρικής και της Ασίας πρωτοστατούν στην στήριξη της σύγχρονης δουλείας και εκμετάλλευσης στο όνομα του «αντιρατσισμού και της αγάπης» και από την άλλη πλευρά αλλάζουν το χρώμα δέρματος και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του Ιησού σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό φυλετικό τύπο ώστε να φαίνεται ποιο οικείος στους πιστούς τους οποίους εκμεταλλεύονται και εξουσιάζουν!

Χρησιμοποιώντας πρωτοποριακές ιατροδικαστικές μεθόδους και έχοντας ως βάση τρία κρανία που ανακαλύφθηκαν στο παρελθόν από Ισραηλινούς επιστήμονες, τα οποία ανήκαν σε μέλη της σημιτικής φυλής που έζησαν την ίδια εποχή με τον Ιησού, ο Δρ. Richard Neeves μαζί με ομάδα επιστημόνων δημιούργησαν ένα πορτραίτο του Ιησού που δεν μοιάζει στο παραμικρό σχεδόν με αυτό που  ζωγραφίζουν οι Χριστιανικές εκκλησίες.

Ο Neeves ο οποίος διετέλεσε στο παρελθόν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ χρησιμοποίησε τεχνικές της εγκληματικής ανθρωπολογίας, πληροφορίες από τη Βίβλο και εξέτασε με μεγάλη λεπτομέρεια τα δείγματα των κρανίων των μελών της σημιτικής φυλής για να δημιουργήσει αρχικά μια τρισδιάστατη απεικόνιση του κρανίου του και να δουλέψει στις λεπτομέρειες πριν τελικά καταλήξει στη συγκεκριμένη απεικόνιση του Ιησού.




Μετά από όλα αυτά τα επιστημονικά δεδομένα, δημιουργήθηκαν κάποιες πιο ρεαλιστικές απεικονίσεις του Ιησού και της μητέρας του, που σέβονται την καταγωγή και την φυλετική τους ταυτότητα του Ιησού όπως την αποδίδει η Καινή Διαθήκη. Δυστυχώς η επίσημες εκκλησίες συνεχίζουν να μην σέβονται την Σημιτική καταγωγή του Ιησού εκφράζοντας έντονη ξενοφοβία , ρατσισμό και ασέβεια απέναντι στον ιδιο τους τον Ιδρυτή  τον οποίον μας καλουν να τον προσκυνήσουμε ως "Υιό του Θεού" συνεχίζουν να τον απεικονίζουν ως λευκό Ινδοευρωπαίο και όχι ως μελαμψό Σημίτη!  






Φυλετικές , εθνικές και θρησκευτικές διακρίσεις και προσβολές από τον ίδιο τον Ιησού!


Μαρκ. 7,25         ἀκούσασα γὰρ γυνὴ περὶ αὐτοῦ, ἧς εἶχε τὸ θυγάτριον αὐτῆς πνεῦμα ἀκάθαρτον, ἐλθοῦσα προσέπεσε πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ· 
Μαρκ. 7,26         ἡ δὲ γυνὴ ἦν Ἑλληνίς, Συροφοινίκισσα τῷ γένει· καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα τὸ δαιμόνιον ἐκβάλῃ ἐκ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς. 
Μαρκ. 7,27         ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ· ἄφες πρῶτον χορτασθῆναι τὰ τέκνα· οὐ γάρ ἐστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ τοῖς κυναρίοις βαλεῖν. 
Μαρκ. 7, Μαρκ. 7,28         ἡ δὲ ἀπεκρίθη καὶ λέγει αὐτῷ· ναί, Κύριε· καὶ τὰ κυνάρια ὑποκάτω τῆς τραπέζης ἐσθίουσιν ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν παιδίων. 
Μαρκ. 7,28               Μαρκ. 7,29         καὶ εἶπεν αὐτῇ· διὰ τοῦτον τὸν λόγον ὕπαγε· ἐξελήλυθε τὸ δαιμόνιον ἐκ τῆς θυγατρός σου. 
Μαρκ. 7,30         καὶ ἀπελθοῦσα εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς εὗρε τὸ παιδίον βεβλημένον ἐπὶ τὴν κλίνην καὶ τὸ δαιμόνιον ἐξεληλυθός.

           Διότι όταν ήκουσε δι' αυτόν μία γυναίκα, της οποίας η μικρά κόρη είχε πονηρόν πνεύμα, ήλθε και έπεσε γονατιστή εμπρός εις τα πόδια του. Αυτή δε η γυναίκα ήτο κατά την μόρφωσιν και την θρησκείαν Ελληνίδα, κατά δε την καταγωγήν και την πατρίδα Συροφοινίκισσα. Και παρακαλούσε αυτόν να διώξη το δαιμόνιον από την θυγατέρα         Ο δε Ιησούς της είπε  “άφησε πρώτα να χορτασθούν τα τέκνα του Θεού, δηλαδή οι Ισραηλίται, διότι δεν είναι ορθόν να πάρη κανείς το ψωμί των παιδιών και να το ρίξη εις τα σκυλάκια. Εκείνη δε απεκρίθη και του είπε “ναι, Κυριε, εγώ είμαι πράγματι σαν τα σκυλάκια  αλλά και τα σκυλάκια, κάτω από το τραπέζι του φαγητού, τρώγουν από τα ψίχουλα των παιδιών”.    Και είπεν εις αυτήν “δι' αυτόν τον λόγον, που είπες, πήγαινε στο καλό, το δαιμόνιον έχει πλέον βγη από την θυγατέρα σου”.      Και όταν αυτή επήγε στο σπίτι της, ευρήκε την θυγατέρα της ήσυχη στο κρεββάτι, και το δαιμόνιον πλέον να έχη βγη.

Ματθ. 15,22   καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἐκραύγασεν αὐτῷ λέγουσα· ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυΐδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται. 
         
Mατθ. 15,23       ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες· ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν. 
Ματθ. 15,24       ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ. 

 Ματθ. 15,25       ἡ δὲ ἐλθοῦσα προσεκύνησεν αὐτῷ λέγουσα· Κύριε, βοήθει μοι. 
Ματθ. 15 ,26      ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις. 
Ματθ. 15,27       ἡ δὲ εἶπε· ναί, Κύριε· καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψυχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν. 
Ματθ. 15,28       τότε ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ· ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης. 

   Και ιδού μία γυναίκα Χαναναία, εβγήκε από τα όρια της περιοχής εκείνης και με μεγάλην κραυγήν του έλεγεν  “ελέησέ με, Κυριε υιέ του Δαυΐδ  η κόρη μου βασανίζεται από δαιμόνιον”.       Εκείνος δε δεν της είπε ούτε μίαν λέξιν εις απάντησιν. Προσήλθαν προς αυτόν οι μαθηταί του και τον παρακαλούσαν, λέγοντες  “άκουσε την παράκλησίν της, λυπήσου την, κάμε της αυτό που με τόσον σπαραγμόν σου ζητεί, και άφησέ την να φύγη, διότι μας ακολουθεί από κοντά και κράζει. Εκείνος απήντησε  “δεν έχω σταλή παρά μόνον για τα χαμένα πρόβατα του Ισραηλιτικού λαού”.     Αυτή δε ήλθε τότε εμπρός στον Ιησούν, εγονάτισε με ευλάβειαν και είπε “Κυριε, βοήθησέ με”.  Εκείνος απήντησε και είπε “δεν είναι καλόν να πάρη κανείς το ψωμί από τα τέκνα του και να το ρίψη εις τα σκυλάκια”.    Εκείνη δε είπε  “ναι, Κυριε, σωστό είναι αυτό• αλλά και τα σκυλάκια τρώγουν από τα ψίχουλα, που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων των”. Οταν δε ο Ιησούς  είπε  “ω γύναι, μεγάλη είναι η πίστις σου! Ας γίνη προς χάριν σου, όπως ακριβώς θέλεις”. Και εθεραπεύθη η κόρη της από την στιγμήν εκείνην. 


Η συμπεριφορά του «υιού του θεού» στο περιστατικό αυτό είναι σαφέστατη: Θεωρεί τους φορείς του Ελληνικού πολιτισμού ως σκυλιά που δεν αξίζει να τρώνε ούτε τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι των κυρίων τους, των Iσραηλιτών!

 Οι μαθητές ζητούσαν από την Ιησού να κάνει την θεραπεία όχι από «αγάπη» αλλά για να ξεφορτωθούν την ενοχλητική γυναίκα!  Ή πρώτη αντίδρασή του Ιησού επίσης ήταν να αρνηθεί την θεραπεία. Η θεραπευτική δεινότητα του Ιησού ήταν τελικά ένα όπως ένα καρβέλι ψωμί, δηλαδή περιορισμένο σε ποσότητα και όταν παρείχε μερικά ψίχουλα σε κάποιον αλλόφυλο αυτό σήμαινε ότι τα στερούσε από τα «χαμένα πρόβατα του Ισραήλ»;

     Στις «Πράξεις» επίσης (κα΄28-29) διαβάζουμε ακόμα ένα απόσπασμα για τους έλληνες: 

«τι τε κα λληνας εσήγαγεν ες τ ερν κα κεκοίνωκε τν γιον τόπον τοτον·»

Δηλαδή:

«Μέχρι και έλληνες έβαλε μέσα στο ιερό και μόλυνε τον άγιο τούτο τόπο».


Ο Ιησούς χωρίς κανένα σεβασμό απέναντι στους Φυσικούς νόμους και την Οικολογία.


Μαρκ. 11,12       Καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξελθόντων αὐτῶν ἀπὸ Βηθανίας ἐπείνασε·
Μαρκ. 11,12              Και την αυριανήν ημέραν, αφού είχαν βγη από την Βηθανίαν, δια να επιστρέψουν εις Ιρουσαλήμ, ο Κυριος επείνασε. 
Μαρκ. 11,13       καὶ ἰδὼν συκῆν ἀπὸ μακρόθεν ἔχουσαν φύλλα, ἦλθεν εἰ ἄρα τι εὑρήσει ἐν αὐτῇ· καὶ ἐλθὼν ἐπ᾿ αὐτὴν οὐδὲν εὗρεν εἰ μὴ φύλλα· οὐ γὰρ ἦν καιρὸς σύκων. 
Μαρκ. 11,13              Καθώς δε από μακρυά είδε μια συκιά γεμάτη φύλλα, ήλθε μήπως τυχόν και εύρη κανένα καρπόν εις αυτήν. Οταν όμως ήλθε κοντά της, δεν ευρήκε τίποτε παρά μόνον φύλλα, διότι δεν ήτο ο καιρός των σύκων. 
Μαρκ. 11,14       καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῇ· μηκέτι ἐκ σοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μηδεὶς καρπὸν φάγοι. καὶ ἤκουον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ. 
Μαρκ. 11,14              Και με έντονον ύφος είπεν εις αυτήν· “ποτέ πλέον στον αιώνα τον άπαντα να μη φάγη κανείς καρπόν από σένα”. Και οι μαθηταί του ήκουσαν αυτά.

Σημείωση: Ο Ιησούς  θα μπορούσε να πει αυτό που ήθελε στους μαθητές του ως μια παραβολή σεβόμενος το περιβάλλον και την ζωή του φυτού αντί να καταραστεί και να ξεράνει την συκιά επειδή δεν είχε σύκα σε μια εποχή που δεν έπρεπε να έχει σύκα.



Ο Ιησούς ως κήρυκας του μίσους
    Ο Ιησούς δεν το απέκρυψε, ότι σκοπός του ήταν να σπείρει το διχασμό και την διχόνοια ανάμεσα στους ανθρώπους:

 «Νομίζετε ότι ήλθα για να επιβάλλω αναγκαστική ομόνοια μεταξύ των ανθρώπων; Κάθε άλλο. Σας βεβαιώνω, ότι ο ερχομός μου θα φέρει διαιρέσεις. Από τώρα και στο εξής μια οικογένεια με πέντε μέλη θα χωριστεί σε δύο παρατάξεις: Τρείς εναντίον δύο και δύο εναντίον τριών. Ο πατέρας θα είναι αντίθετος με τον γιο του κι ο γιος με τον πατέρα του. Η μάνα με την κόρη της. Η πεθερά με τη νύφη της κι η νύφη με την πεθερά της» («κατά Λουκά» ιβ΄51-53).
    

 «Μη νομίσετε ότι ήλθα να βάλω ειρήνη στη Γή. Δεν ήλθα να βάλω ειρήνη, αλλά μάχαιρα. Γιατί ήλθα για να διχάσω τον άνθρωπο από τον πατέρα του και την κόρη από τη μάνα και τη νύφη από την πεθερά της».  Ματθαίος (ι΄34-38):

«Εάν κάποιος έρχεται προς τα μένα και δεν μισεί τον πατέρα του και την μητέρα του και τη γυναίκα και τα παιδιά και τους αδελφούς και τις αδελφές, ακόμα και την ψυχή του (φαντασθείτε: να μισήσετε και την ίδια σας την ψυχή!), δεν γίνεται να είναι μαθητής μου» («κατά Λουκά» ιδ΄26). 



Η εικόνα του 14ου αιώνα από τη Μονή Τιμίου Προδρόμου των Σερρών αναπαριστά τον Ιησού να κάνει πράξη αυτά που λέει στο Ευαγγέλιο: Κυνηγάει για να σφάξει  Έλληνες αλλά και όσους χριστιανούς έχουν διαφορετική άποψη από την επίσημη εκκλησία (Χριστιανούς "αιρετικούς" ) χωρίς να σέβεται καθόλου τα ανθρώπινα  δικαιώματα και τις  θρησκευτικές ελευθερίες.


Άλλωστε στην Καινή Διαθήκη στο Ευαγγέλιο του Λουκά, ο Ιησούς σε μια παραβολή στην οποία ο Βασιλέας ταυτιζεται  με τον εαυτό του η "την βασιλεία του Θεού" που ο ίδιος εκπροσωπεί , έχει τον βασιλέα να διατάζει

“πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ᾿ αὐτούς, ἀγάγετε ὧδε καὶ κατασφάξατε αὐτοὺς ἔμπροσθέν μου.” (Λουκ. 19,27    )

          Δηλαδή : Οσον δε δια τους εχθρούς μου εκείνους που δεν με ήθελαν βασιλέα των, φέρετέ τους εδώ και κατασφάξατέ τους εμπρός μου.